T.C. Yargıtay
1. Ceza Dairesi
1. Ceza Dairesi
Esas No: 2018/2047
Karar No: 2018/2792
Karar Tarihi: 06.06.2018
1. Ceza Dairesi 2018/2047 E. , 2018/2792 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SUÇ : Nitelikli öldürme
HÜKÜM : TCK'nun 82/1-d, 29, 53, 58 ve 63. maddeleri uyarınca 21 yıl hapis cezasına ilişkin İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/10/2017 gün ve 2011/328 esas, 2017/ 339 sayılı kararına yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Sanık ... hakkında; kardeşi olan maktul ...’nu kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin, sanık müdafii ve katılan ... vekilinin istinaf yoluna başvurması üzerine; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin dosya üzerinden yaptığı inceleme sonucu verdiği 29.01.2018 gün ve 2017/1150 esas, 2018/48 karar sayılı "İstinaf başvurusunun esastan reddi" kararının sanık müdafii tarafından; eylemin meşru savunma boyutunda kaldığına, meşru savunma sınırının aşılmasının söz konusu olabileceğine, hükmün kanuna aykırı olduğuna, katılan Kurum vekilinin ise haksız tahrik koşullarının oluşmadığına ilişkin temyiz talebinin reddine;
Ancak;
Sanığın adli sicil kaydında yer alıp tekerrüre esas alınan ilamın 5237 sayılı Yasanın 142/1-f (mülga) maddesinde düzenlenen elektrik hırsızlığı suçuna ilişkin olması ve hükümden önce 05.07.2012 tarih ve 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 83. maddesiyle 5237 sayılı TCK.nun 163/3. maddesinin yeniden düzenlenmesi ile anılan Kanunun Geçici 2. maddesinin 2. fıkrasında; elektrik hırsızlığı suçundan mahkumiyeti bulunan kişinin 6352 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği tarihten itibaren 6 ay içinde zararı tamamen tazmin etmesi halinde verilen cezanın tüm sonuçlarıyla ortadan kaldırılacağının hükme bağlanması karşısında, tekerrüre esas alınan dosyada uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı ve sanık tarafından ödeme yapılıp yapılmadığı belirlendikten sonra sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu yönüyle yerinde bulunduğundan, hükmün CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/06/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.