T.C. Yargıtay
18. Hukuk Dairesi
18. Hukuk Dairesi
Esas No: 2015/13577
Karar No: 2016/12438
Karar Tarihi: 22.11.2016
(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi 2015/13577 E. , 2016/12438 K.
MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi
Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca,... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bilgi ve belgeler okunup gereği düşünüldü:
Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da hüküm kurmaya elverişli değildir.
Şöyle ki;
1-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre, özel bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede, münavebeye alınacak ürünler için o yer gıda, tarım ve hayvancılık il/ilçe müdürlüğünün dekar başına ortalama verimine, üretim giderine ve toptan satış fiyatına ilişkin verilerinin esas alınması gerekir. Değerlendirme tarihinin 2015 yılı ve bu yılın da ekstrem bir yıl olduğuna ilişkin herhangi bir tespit bulunmadığına göre, dava konusu taşınmazın değerlendirilmesinde ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünün değerlendirme tarihine ait verileri esas alınması gerekirken ...Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlükleri verilerinin ortalaması alınmak suretiyle bedel tespit eden bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmesi,
2- Kabule göre de;
2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 4650 sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrasında, bilirkişilerce aynı Yasanın 11. maddesinin (f) bendi hükmü gözetilerek yapılacak değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği günün (dava tarihi) esas tutulacağı öngörülmüştür. Buna göre dava konusu taşınmazın değerlendirmesine esas alınan münavebe ürünlerinin dava tarihi olan 2015 yılına ait ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünün verileri esas alınarak kamulaştırma bedeli tespit edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
Doğru görülmemiştir.
Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 22.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.