T.C. Yargıtay
20. Ceza Dairesi
20. Ceza Dairesi
Esas No: 2017/7256
Karar No: 2018/2231
Karar Tarihi: 14.05.2018
20. Ceza Dairesi 2017/7256 E. , 2018/2231 K.
Mahkeme : Bölge Adliye Mahkemesi
Suçlar : Kenevir ekme, uyuşturucu madde ticareti yapma
Hükümler : a)Mahkûmiyet; Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 08/02/2017 tarihli 2016/248 esas ve 2017/36 sayılı kararı
b)İstinaf başvurusunun esastan reddi; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin 23/05/2017 tarihli 2017/649 esas ve 2017/649 sayılı kararı
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin 23/05/2017 tarihli hükmünün 02/06/2017 tarihinde sanık müdafiine tebliği üzerine sanığın 09/06/2017 tarihinde yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
1-Sanık hakkında kenevir ekme suçundan verilen hükmün incelenmesinde:
Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizleri mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,
2-Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen hükmün incelenmesinde:
5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler dikkate alınarak, CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanığın temyiz dilekçesinde, kullandığı uyuşturucu maddeyi temin amacı ile suça konu eylemi gerçekleştirdiğini, hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması talep ettiğini belirtmesi karşısında temyiz isteminin CMK'nın 294/2. maddesi kapsamında hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede; sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin istinaf isteğinin esastan reddine dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz isteklerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,
14.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.