T.C. Yargıtay
2. Ceza Dairesi
2. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/10487
Karar No: 2024/21303
Karar Tarihi: 25.12.2024
2. Ceza Dairesi 2023/10487 E. , 2024/21303 K.
B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/92 E., 2022/604 K.
ŞİKÂYETÇİ : ...
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
HÜKÜMLER: Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Sanığın adli sicil kaydında yer alan 09.11.2010 kesinleşme tarihli Akşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/460 Esas ve 2009/373 Karar sayılı 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, 58. maddeleri uyarınca verilmiş 3 yıl hapis cezasına ilişkin ilâmında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrir sayılması gerekirken, ilk kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın adli sicil kaydına göre 09.11.2010 kesinleşme tarihli Akşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/460 Esas ve 2009/373 Karar sayılı 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, 58 maddeleri uyarınca verilmiş 3 yıl hapis cezasına ilişkin ilâmının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerekirken, Mahkemece Kocaeli 5.Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/475 Esas, 2008/408 Karar sayılı ilamına konu 29.02.2012 kesinleşme tarihli 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143. maddeleri uyarınca verilmiş 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak sanık hakkında 09.11.2010 kesinleşme tarihli Akşehir Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/460 Esas ve 2009/373 Karar sayılı 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, 58 maddeleri uyarınca verilmiş 3 yıl hapis cezasına ilişkin ilâmın tekerrüre esas alınmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı
Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın Kocaeli 5.Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/475 Esas, 2008/408 Karar sayılı ilamına konu 29.02.2012 kesinleşme tarihli 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143.maddeleri uyarınca verilmiş 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası esas alınarak belirlenmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.