T.C. Yargıtay
12. Ceza Dairesi
12. Ceza Dairesi
Esas No: 2022/4897
Karar No: 2024/5298
Karar Tarihi: 14.10.2024
12. Ceza Dairesi 2022/4897 E. , 2024/5298 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/398 E., 2021/424 K.
DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız tutukluluk nedeniyle 150.000,00 TL maddi, 300.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin yasal şartları oluşmadığından bahisle reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz istemi; tazminata esas yargılama dosyasında davacının mahkumiyetine konu hapis cezası süresinin tutukluluk süresinden az olması nedeniyle davacının haksız olarak tutuklu kaldığı sürelere ilişkin tazminata hak kazandığından bahisle davanın kabul edilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. DAVA KONUSU
İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Rize Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/106 Esas-2016/133 Karar sayılı ceza dava dosyasında davacı hakkında silahla suç örgütünün korkutucu gücünden yararlanarak yağmaya teşebbüs suçundan 12.02.2002 tarihinde tutuklama müzekkeresi düzenlendiği ve 11.10.2005 tarihinde tahliye kararı verildiği, yapılan yargılama sonunda 2 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedildiği, hükmün 29.04.2019 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı ancak tutuklama kararı üzerine davacı hakkında kesinleşmiş diğer mahkumiyet hükümlerinin bulunması nedeniyle tutuklama müzekkeresinin 07.04.2005-11.10.2005 tarihleri arasında infaz gördüğü ve tazminata esas ceza dava dosyasında davacı hakkında 2 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedilmesi nedeniyle davacının fazladan tutuklu olarak ceza infaz kurumunda kalmadığı belirlenerek kanunda öngörülen yasal şartların oluşmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, anlaşılmakla, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.10.2024 tarihinde karar verildi.