T.C. Yargıtay
2. Ceza Dairesi
2. Ceza Dairesi
Esas No: 2025/1532
Karar No: 2025/7011
Karar Tarihi: 21.04.2025
2. Ceza Dairesi 2025/1532 E. , 2025/7011 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2024/875 E., 2024/156 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin; müştekinin zararının sanık tarafından karşılandığına, sanığa atılı eylemde alınan malın değerinin az olması nedeni ile TCK'nın 145/1. maddesi kapsamında indirim yapılmadığına ve ceza verilmesinden vazgeçilmediğine, sanığa yüksek ceza verilmiş olup lehe olan indirim maddelerinin uygulanması gerektiğine, TCK'nın 168/2. maddesi kapsamında yapılan indirimin az olduğuna, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna ve sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık ve müdafiinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak;
Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, tekerrüre esas olan 19.01.2017 kesinleşme tarihli Büyükçekmece 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/496 Esas, 2016/1439 Karar sayılı kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesi uyarınca verilmiş 1 yıl 8 ay hapis cezasının daha ağır olduğu gözetilmeyerek, 29.03.2016 kesinleşme tarihli Büyükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/231 Esas ve 2016/15 Karar sayılı ilâmı ile aynı Kanun'un 142/2-h, ve 145. maddeleri kapsamında belirlenen 10 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak ''sanık hakkında 19.01.2017 kesinleşme tarihli Büyükçekmece 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/496 Esas, 2016/1439 Karar sayılı kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191. maddesi uyarınca verilmiş 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin ilâmın tekerrüre esas alınmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın 29.03.2016 kesinleşme tarihli Büyükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/231 Esas ve 2016/15 Karar sayılı ilamı ile aynı Kanun'un 142/2-h, ve 145. maddeleri kapsamında belirlenen 10 ay hapis cezası esas alınarak belirlenmesine karar verilmek suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun bulunan hükme yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/4. maddesi uyarınca Büyükçekmece 30. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.