T.C. Yargıtay
2. Ceza Dairesi
2. Ceza Dairesi
Esas No: 2022/6091
Karar No: 2025/9138
Karar Tarihi: 14.05.2025
2. Ceza Dairesi 2022/6091 E. , 2025/9138 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/1291 E., 2020/1524 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜMLER :İstinaf başvurusunun esastan reddine,düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
I. Sanığın 01.01.2017 tarihinde ... Camiinde, 24.02.2017 tarihinde 17 Ağustos Mezarlığında işlediği hırsızlık suçlarından kurulan istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükümlere yönelik temyiz isteminin incelemesinde;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,
II.Sanığın 25.02.2017 tarihinde ... Camiinde işlediği hırsızlık suçundan kurulan düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükme yönelik temyiz isteminin incelemesinde;
İlk derece mahkemesince 5237 sayılı Kanun'un 142,/2-h, 143, 53, 58. maddelerinden sanığın 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonunda "sanığa verilen cezadan TCK'nın 168/1. maddesi uyarınca takdiren 2/3 oranında indirim yapılarak sanığın neticeten 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" cümlesinin eklenmesine ve hükmün diğer yönlerinin aynen muhafaza edilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin, "pişman olduğuna, TCK'nın 168. maddesinden uygulama yapılması gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, TCK'nın 51. maddesinden uygulama yapılması gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, hüküm hukuka uygun bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN İSTEM GİBİ ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gölcük 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.