T.C. Yargıtay
2. Ceza Dairesi
2. Ceza Dairesi
Esas No: 2025/6043
Karar No: 2025/10945
Karar Tarihi: 03.06.2025
2. Ceza Dairesi 2025/6043 E. , 2025/10945 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/721 E., 2022/51 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz dilekçeleri içeriklerine göre; suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ve düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararların yanısıra suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın da temyiz edildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.03.2023 tarihli tebliğnamesi ile bahsi geçen suça yönelik görüş bildirilmediğinin anlaşılması nedeniyle Dairemizin 26.11.2024 tarihli kararı ile söz konusu temyiz istemi ile ilgili görüş istendiği, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 14.03.2025 tarihli ek kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin reddine karar verildiği ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin kendisine tebliğ edilen ek kararı temyiz etmediği belirlenerek; suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerine hasren yapılan incelemede;
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, suça sürüklenen çocuk hakkında çelişkili beyanlara dayanılarak mahkûmiyet kararı verildiğine, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesinin gerekçe gösterilmeden uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Suça sürüklenen çocuk hakkında katılana yönelik eylemleri sebebiyle hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, hırsızlık suçu bakımından istinaf başvurusunun esastan reddine; iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçu bakımından ilk derece mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmü kaldırılarak verilen mahkûmiyet kararı hukuka uygun bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Mersin 1. Çocuk Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.