T.C. Yargıtay
17. Ceza Dairesi
17. Ceza Dairesi
Esas No: 2015/10497
Karar No: 2016/3013
Karar Tarihi: 08.03.2016
17. Ceza Dairesi 2015/10497 E. , 2016/3013 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın, geceleyin birden fazla kişi ile birlikte işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunu da işlediği görülmekle, dava zamanaşımı süresi içinde sanık hakkında TCK'nın 116/2-4 ve 119/1-c maddeleri uyarınca işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınan Şişli 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2001/414-528 Esas-Karar sayılı 22.04.2003 tarihinde infaz edilen 81.300.000 TL (81,30 YTL) para cezası ile mahkumiyete ilişkin ilamın, 2918 sayılı Yasa'nın 36/3. maddesine göre kabahat nevinden olan ehliyetsiz araç kullanmak suçuna ilişkin olup, tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydında yer alan Eyüp 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2001/107 Esas 2003/572 Karar sayılı 09.09.2003 tarihinde kesinleşen, 765 sayılı TCK'nın 456/4. maddesi ile 647 sayılı Yasanın 4 ve 6. maddelerine göre hükmolunan 152.100.000 TL (152,10 YTL) para cezasına ilişkin ilamının ise tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından tekerrür uygulamasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine “sanık hakkında, TCK'nın 58. maddesi uyarınca, .... sayılı 09.09.2003 tarihinde kesinleşen, 765 sayılı TCK'nın ./...
456/4. maddesi ile 647 sayılı Yasa'nın 4 ve 6. maddelerine göre hükmolunan 152.100.000 TL (152,10 YTL) para cezasına ilişkin ilam nedeniyle tekerrür hükümlerinin uygulanmasına” ibarelerinin eklenmesi ile T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; "TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların" hüküm fıkrasından çıkartılması ile yerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, şartlı tahliye süresi bakımından da .... sayılı ilamındaki 81.300.000 TL (81,30 YTL) para cezası dikkate alınarak sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 08.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.