T.C. Yargıtay
2. Ceza Dairesi
2. Ceza Dairesi
Esas No: 2022/5530
Karar No: 2025/4389
Karar Tarihi: 11.03.2025
2. Ceza Dairesi 2022/5530 E. , 2025/4389 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/1897 E., 2020/103 K.
SUÇLAR : Nitelikli olarak konut dokunulmazlığının ihlâli, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama, bozma
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin tanık beyanından başka somut delil bulunmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
I. Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçundan Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesi
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Alanya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/605 Esas ve 2018/40 Karar sayılı ilâmının, kasten yaralama suçundan doğrudan verilen 2.000 TL adlî para cezası olup kesin nitelikte olduğundan tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas başka ilâmının da olmaması nedeniyle, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulandığı paragrafın hükümden çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
II. Hakaret Suçundan Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesi
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Hakaret suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 58/3. maddesi uyarınca hapis cezasının tercih edildiği gözetilerek; sanık hakkında tekerrüre esas alınanAlanya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/605 Esas ve 2018/40 Karar sayılı ilâmının, kasten yaralama suçundan doğrudan verilen 2.000 TL adlî para cezası olup kesin nitelikte olduğundan tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın adlî sicil kaydında tekerrüre esas başka ilâmının da olmaması nedeniyle, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca takdîren Alanya 4. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.