T.C. Yargıtay
11. Ceza Dairesi
11. Ceza Dairesi
Esas No: 2022/5371
Karar No: 2024/14454
Karar Tarihi: 02.12.2024
11. Ceza Dairesi 2022/5371 E. , 2024/14454 K.
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/168 E. 2022/134 K.
SUÇLAR : Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarakkullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanığın, Muhlis Çelik isimli açık kimlik ve adresini bilmediği kişiden çeki aldığını beyan etmesi ancak kriminal raporda çek üzerindeki keşide yerinin de sanık tarafından doldurulduğunun tespit edilmesi karşısında sanık müdafiin savunmasının suçtan ve cezadan kurtulmaya yönelik olduğu değerlendirilmiş ve 5271 sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri yasal ve yeterli gerekçe ile değerlendiren Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;
Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.06.2013 tarihli ve 2013/8-151/304 sayılı ilamında açıklandığı üzere, birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması gerekeceğinden, adli sicil kaydında yer alan ve daha ağır bir cezayı içeren Diyarbakır 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.06.2011 Tarih 2010/217 Esas, 2011/922 Karar sayılı ilamıyla hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, Diyarbakır 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18.06.2009 Tarihli, 2009/5 Esas, 2009/623 Karar sayılı 1 yıl hapis cezasına ilişkin hükmün esas alınması,
Yasaya aykırı, sanık müdafiin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından TCK'nin 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkartılarak, yerine "Sanığın, Diyarbakır 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.06.2011 Tarih 2010/217 Esas, 2011/922 Karar sayılı ve 30.09.2011 kesinleşme tarihli ilamıyla hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin hükümlülüğünün tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla, TCK’nin 58/6-7. maddeleri uyarınca verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek, 1412 sayılı CMUK'nin 326/son ve 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddeleri gereğince koşullu salıverilmeye eklenecek sürenin, hatalı uygulama sonucu hükümde gösterilen ilam nedeniyle koşullu salıverilmeye eklenecek süreden fazla olamayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesine, 02.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.