T.C. Yargıtay
17. Ceza Dairesi
17. Ceza Dairesi
Esas No: 2020/14360
Karar No: 2020/7519
Karar Tarihi: 14.09.2020
(Kapatılan)17. Ceza Dairesi 2020/14360 E. , 2020/7519 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Suç tarihinde yürürlükte bulunan; 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 6352 sayılı Kanununla değişen maddenin eski haline göre, 5237 sayılı TCK'nun 142/2-b maddesindeki hapis cezasının alt sınırının 3 yıl olarak belirtilmesine rağmen, hükümde temel cezanın 2 yıl hapis cezası olarak tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın adli sicil kaydında yer alan Kastamonu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/218 Esas ve 2013/373 Karar sayılı ilamının suç tarihinden sonra kesinleşmiş olması karşısında tekerrüre esas alınamayacağının bunun yerine, Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/04/2013 tarihinde kesinleşen 2012 77 Esas ve 2013/109 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas olduğunun gözetilmemesi;
2-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısmın hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine “Sanığın Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/04/2013 tarihinde kesinleşen, 2012/77 Esas ve 2013/109 karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen 1 Yıl 4 aylık hapis cezası dikkate alınarak, hakkında hükmolunan cezanın, 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” cümlesinin eklenmesi, ayrıca T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53.maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle hüküm fıkrasından TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına yönelik bölümün çıkartılması ile yerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" cümlesi eklenmek suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/09/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.