T.C. Yargıtay
11. Ceza Dairesi
11. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/5937
Karar No: 2025/284
Karar Tarihi: 07.01.2025
11. Ceza Dairesi 2024/5937 E. , 2025/284 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
EK KARAR SAYISI : 2024/469 E., 2024/214 K.
SUÇLAR : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik
KARAR : Temyiz isteminin reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile ek kararın onanması
Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 23.10.2024 tarihli ve 2024/469 Esas, 2024/214 karar sayılı ek kararının; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.10.2019 tarihli ve 2018/167 Esas, 2019/470 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında " sahtecilik " suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ''nitelikli dolandırıcılık '' suçundan 5 yıl hapis ve 15.000, 00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 24.01.2024 tarihli ve 2024/469 Esas, 2024/214 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 23.10.2024 tarihli ve 2024/469 Esas, 2024/214 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, kararın bozulmasına ilişkindir.
III. GEREKÇE
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve 296 ncı maddesinin birinci fıkrasında yer alan "... Temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise ... Hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklinde hüküm birlikte değerlendirildiği sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenleAntalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 23.10.2024 tarihli 2024/469 Esas, 2024/214 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.01.2025 tarihinde karar verildi.