T.C. Yargıtay
2. Ceza Dairesi
2. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/11033
Karar No: 2025/14254
Karar Tarihi: 08.07.2025
2. Ceza Dairesi 2024/11033 E. , 2025/14254 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, sanık ve sanık müdafinin yüzüne karşı tefhim edilen hükümde, "kararın ilgililerin adresine tebliğini izleyen günden itibaren 7 gün içerisinde" şeklinde yanıltıcı ifadelere yer verildiğin nazara alındığında gerekçeli kararın sanık müdafine 21.04.2024 tarihinde tebliği üzerine müdafinin 23.04.2024 tarihli temyiz isteminin 291/1.maddesi gereği süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinde "Temyiz ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır." ve aynı Kanun'un 294. maddesinde ise "Temyiz eden hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır, temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair şüpheden uzak maddi delil bulunmamasına rağmen sadece GPRS bilgilerine dayanılarak sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesine, alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulmasına, lehe olan maddi ve hukuki hatalardan dolayı kararın bozulması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın adlî sicil kaydına göre Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2017 tarihli ve 2015/274 Esas, 2017/386 Karar sayılı ilâmında yer alan resmi belgede sahtecilik suçundan verilip 26.09.2017 tarihinde kesinleşen 2 yıl 6 ay hapis cezasının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerekirken, Elmalı Asliye Ceza Mahkemesinin 05.03.2013 tarihli ve 2012/362 Esas, 2013/53 Karar sayılı ilamına konu 1 yıl 9 ay 25 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303/1. maddesine göre hüküm fıkralarından tekerrür uygulamasına ilişkin kısım çıkarılarak yerine "sanık hakkında Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2017 tarihli ve 2015/274 Esas, 2017/386 Karar sayılı ilâmında yer alan resmi belgede sahtecilik suçundan verilip 26.09.2017 tarihinde kesinleşen 2 yıl 6 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 307/5. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, Elmalı Asliye Ceza Mahkemesinin 05.03.2013 tarihli ve 2012/362 Esas, 2013/53 Karar sayılı ilamına konu 1 yıl 9 ay 25 gün hapis cezası esas alınarak belirlenmesine" ibaresinin eklenmek suretiyle diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/4. maddesi uyarınca Tefenni Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.07.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.