T.C. Yargıtay
2. Hukuk Dairesi
2. Hukuk Dairesi
Esas No: 2012/5595
Karar No: 2012/23924
Karar Tarihi: 08.10.2012
2. Hukuk Dairesi 2012/5595 E. , 2012/23924 K.
MAHKEMESİ:Ankara 8. Aile Mahkemesi TARİHİ :15.12.2011 NUMARASI :Esas no:2011/81 Karar no:2011/1390 Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Davalı, tanığı B..Ö...in dinlenmesinden açıkça vazgeçmemiştir. Mahkemece bu tanığın hangi konularda dinletileceği sorulmamıştır. Tanık dinletilmek istenilen vakıanın gösterilmemiş olması bu tanığın dinlenilmesinden vazgeçilmiş sayılması sonucunu doğurmaz. Gösterilen ve dinlenen diğer davalı tanığının beyanlarının ne suretle ispata yeterli bulunduğu açıklanmadan bu tanığın tanıklığı ile yetinilerek davalı tanığı B.. Ö..'in dinlenmesinden vazgeçilmesi usul ve yasaya aykırıdır (HMK. md. 241). Bu yön nazara alınarak mahkemece yapılacak iş; davalı tanığı B..ın dinleneceği vakıa konusunda davalı eşten açıklama istenerek sonucuna göre davalı tanığı B..'ın Hukuk Muhakemeleri Kanununun 243 ve devamı maddeleri uyarınca dinlenip deliller birlikte değerlendirilerek bir karar verilmesinden ibarettir. Bu hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir. SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 08.10.2012 (Pzt.) KARŞI OY YAZISI Yerel mahkeme, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 241. maddesi gereğince, dinlenen davalı tanığının beyanıyla, ispat edilmek istenen husus hakkında yeterli bilgi edindiği gerekçesiyle, davalının diğer tanığı B.. Ö...'in dinlenilmesinden vazgeçilmesine karar verilmiştir. Taraflarca gösterilen tanıkların, dinlenilmeme koşulları, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 241 inci maddesinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemeye göre tanıkların bir kısmının dinlenilmemesine karar verilebilmesi için tanığı gösteren tarafın açık ve örtülü vazgeçmesi gerekmemektedir. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 240/1. maddesi ise, tanıkların hangi vakıalarla ilgili dinleneceğini bildirme yükümlülüğünü açıkça tanığı dinletecek tarafa yüklemiştir. Ve yine Hukuk Muhakemeleri Kanununun 240/1. maddesi tanık dinletme konusunda taraflara hangi durumlarda süre verileceğini de düzenlemiştir. Yasa tanıkların hangi vakıa ile ilgili dinleneceği konusunda hakime bir yükümlülük yüklememiştir. Şu halde tanığın hangi vakıalarla ilgili dinleneceğini bildirme yükümlülüğü açıkça tarafa yüklediğine göre, yükümlülüğünü yerine getirmeyen tarafın bunun sonucuna katlanması gerekir. Bu konuda hakime bir yükümlülük getirilemeyeceği görüşündeyim. Bu nedenle değerli çoğunluk görüşüne katılmıyorum.