T.C. Yargıtay
17. Ceza Dairesi
17. Ceza Dairesi
Esas No: 2018/3951
Karar No: 2018/12034
Karar Tarihi: 08.10.2018
17. Ceza Dairesi 2018/3951 E. , 2018/12034 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:
27.10.2011 tarihinde sanık ...'ın yokluğunda verilen kararın, savunması alınırken bildirdiği adreste ikamet eden annesine 15.11.2011 tarihinde Tebligat Yasası'nına uygun şekilde tebliğ edildiği, UYAP sorgulamasında ve ceza infaz kurumu müdürlüklerinin cevabi yazılarına göre sanığın tebliğ tarihinde cezaevi kaydının olmadığı, gerekçeli kararda temyiz yasa yol ve süresinin yöntemine uygun şekilde gösterildiği, ancak sanığın, CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 10.12.2012 tarihinde hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, sanık ...'ın dosya içeriğine ve gerekçeye göre, geçerli bir nedene dayanmayan eski hale getirme isteminin ve temyiz talebinin aynı yasanın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
2-Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde TCK'nın 119/1-c maddesi ile cezada artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye, hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın sabıka kaydına göre, Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/05/2008 tarihli, 2007/293 Esas ve 2008/571 Karar sayılı ilamında yer alan hırsızlık suçundan verilen 11 ay 20 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, uygulanma koşulları bulunmayan Manisa Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/268 Esas ve 2006/544 Karar sayılı mahkumiyet ilamının da tekerrüre esas alınması,
2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu hususların yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden tekerrür uygulamasına ilişkin bölümüm tamamen çıkarılarak yerine sanığın Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/05/2008 tarihli, 2007/293 Esas ve 2008/571 Karar sayılı ilamında yer alan hırsızlık suçundan verilen 11 ay 20 gün hapis cezasının tekerrüre esas olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında hükmolunan cezanın TCK'nın 58/6. maddesi gereği mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ibaresinin yazılmasına ve TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımların hükümden bütünüyle çıkarılarak yerine "Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı doğrultusunda yürürlükte bulunan TCK'nın 53. maddesinin sanık hakkında uygulanmasına" ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
3-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan, sanık ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
1-Sanık ... yönünden; 27.10.2011 tarihli karar duruşmasında ... Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda başka suçtan hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmayan sanık ...'ın duruşmada hazır bulundurulmayıp yokluğunda hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,
2-Sanık ... yönünden; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanık ...'ın, katılanın işyerine tanınmasına engel olacak şekilde maske ile yüzünü kapatmak suretiyle girip kasa içerisindeki para ve senetleri çaldığının anlaşılması karşısında, eylemi 5237 sayılı TCK'nın 142/2-f maddesindeki suçu oluşturduğu halde, aynı Yasa'nın 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması,
2-Sanık ...'ın sabıka kaydına göre, Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/05/2008 tarihli, 2007/293 Esas ve 2008/571 Karar sayılı ilamında yer alan hırsızlık suçundan verilen 11 ay 20 gün hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, uygulanma koşulları bulunmayan Manisa Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/268 Esas ve 2006/544 Karar sayılı mahkumiyet ilamının da tekerrüre esas alınması,
3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın ve Sanık ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, sanık ... yönünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından CMUK'nun 326/son maddesi gereğince sanık ...'ın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 08.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.