T.C. Yargıtay
11. Ceza Dairesi
11. Ceza Dairesi
Esas No: 2021/30223
Karar No: 2024/14990
Karar Tarihi: 09.12.2024
11. Ceza Dairesi 2021/30223 E. , 2024/14990 K.
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/12 E. 2016/69 K.
SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Müştekinin bankaya başvurusu üzerine havale edilen paraya bloke konmuş olması ve eylemin tamamlanmış olması nedeniyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmayacağının gözetilmemesi suretiyle sanık lehine 5237 sayılı Kanun'un 168/1 inci maddesinin tatbik edilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;
Sanığın tekerrüre esas alınan Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/641 esas ve 2015/375 sayılı kararı ile 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilen mahkeme ilamında her ne kadar bu kararın 19/06/2015 tarihinde kesinleştiği denilmişse de; ilgili kararın Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 07.02.2022 tarihli 2019/ 11945 E. 2022/1532 K sayılı ilamı ile bozulduğu anlaşıldığından tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydında yer alan Ortaca (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin hükümlünün kaçması suçundan 03.06.2010 tarihli ve 2009/672 Esas, 2010/588 Karar sayılı ilamının Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 28.11.2012 tarihli 2012/5860 E. 2012/ 13778 K. Sayılı ilamınca sanığın ikinci kez mükerrir bulunduğuna ilişkin saptamasının isabetli bulunmasına ilişkin hükmün onanarak 28.11.2012 de kesinleştiğinin ve tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin paragrafın çıkarılarak yerine "Sanığın Ortaca (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 03.06.2010 tarihli ve 2009/672 Esas, 2010/588 Karar sayılı ilamına ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla, TCK'nin 58/6. - 7. Maddeleri uyarınca verilen cezanın mükerrirlere özgün infaz rejimine göre çektirilmesine cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.