5. Ceza Dairesi E. 2021/15970 K. 2025/6470

5. Ceza Dairesi Esas No: 2021/15970 Karar No: 2025/6470 Karar Tarihi: 21.05.2025 5. Ceza Dairesi         2021/15970 E.  ,  2025/6470 K. İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2020/2711 Esas, 2020/2926 Karar SUÇ : Zimmet HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; 1136 sayılı Kanun'un 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Tebliğname başlığında görevi kötüye kullanma suçuna yer verilmiş ise de, bu suçtan açılmış bir dava bulunmadığı anlaşılmıştır. I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk Derece Manisa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.03.2020 tarihli ve 2019/41 Esas, 2020/57 sayılı Kararı ile sanıkların zimmet suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-b maddesi gereğince ayrı ayrı beraatlerine hükmolunmuştur. B. İstinaf Katılan vekilinin istinaf talebi üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 02.11.2020 tarihli ve 2020/2711 Esas, 2020/2926 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Sanıkların uhdesinde katılana ait para olduğu gözetilmeden haklarında beraat hükmü kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ve sair hususlara ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanıkların leh ve aleyhlerindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddiaların reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmaları tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen ilk derece mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükümlerine karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararların usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları ile hükümlerde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle hükümlerde katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Manisa 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,21.05.2025 tarihinde karar verildi.