T.C. Yargıtay
17. Ceza Dairesi
17. Ceza Dairesi
Esas No: 2019/4736
Karar No: 2019/14245
Karar Tarihi: 12.11.2019
17. Ceza Dairesi 2019/4736 E. , 2019/14245 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süreleri ve kararların nitelikleri ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK’nun 58. maddesi uygulanırken... 12.Asliye Ceza Mahkemesinin ... Karar sayılı esas alınan ve 5237 sayılı TCK’nun 116/2. maddesinden 10 ay,aynı Yasa’nın 142/1-b maddesinden 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezaları içeren ilamından daha ağır ceza içeren... 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/845 Esas ve 2010/1438 Karar sayılı 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b maddesinden 1 yıl 3 ay hapis cezası içeren ilamının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından, ayrıca tekerrüre esas alınan ilamda birden fazla mahkumiyet olduğunda en ağır ceza içeren suçun tekerrüre esas alınması infaz aşamasında gözetilebileceğinden bozma sebebi yapılmamıştır.
Dosya içeriğine ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-T.C. Anayasa Mahkemesinin, 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2-Sanıkların birlikte sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden ise eşit olarak sorumlu tutulmalarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...’in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak; hükümlerden 5237 sayılı TCK’nun 53. maddenin uygulanmasına ilişkin kısımlar çıkartılarak yerlerine 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin T.C. Anayasa Mahkemesinin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına” ve hükümlerden yargılama giderine ilişkin kısımlar çıkartılarak yerlerine "Sanıkların birlikte sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden ise eşit olarak sorumlu tutulmalarına’’ cümleleri yazılmak suretiyle, eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.