T.C. Yargıtay
5. Hukuk Dairesi
5. Hukuk Dairesi
Esas No: 2012/13843
Karar No: 2012/18132
Karar Tarihi: 02.10.2012
5. Hukuk Dairesi 2012/13843 E. , 2012/18132 K.
MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
- K A R A R –
Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.
Mahkemece verilen kesin sürede keşif masrafı karşılanmadığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 06.10.2004 tarih, 2004/9-512 esas, 2004/464 karar sayılı kararında; "Hukuk Genel Kurulunun 26.02.1975 tarih 1972/1-1273 esas, 1975/258 karar; 18.02.1983 tarih 1980/1-1284 esas, 1983/141 karar; 30.12.1992 tarih 1992/16-666 esas, 1992/69 karar; 01.05.2002 tarih 2002/20-393 esas, 2002/337 karar; 12.06.2002 tarih 2002/2473 esas, 2002/483 karar; 07.05.2003 tarih 2003/11-319 esas, 2003/335 karar sayılı ilamlarında da açıkça vurgulandığı üzere; mahkemelerin gerek maddi hukuka ve gerekse usul hukukuna ilişkin hak düşürücü ara kararlarının hiç bir duraksamaya yer vermeyecek biçimde açık olması ve sonuçlarının sıfatı ne olursa olsun ilgilisine bildirilmesi zorunludur." denilerek kesin sürenin geçerlilik koşulları belirlenmiştir.
29.04.2011 tarihli oturumda her bir kalem açıklanmak suretiyle toplam keşif masrafı belirtilerek 20 günlük kesin süre verilmiş ise de; kesin süre içinde keşif giderlerinin yatırılmamasının sonuçları açıkça gösterilerek bu nedenle davanın ret edileceği izah edilip bu husus karar metnine yazılmadığından ihtarat usulüne uygun yapılmamış olmakla kesin süreye dayanılarak davanın reddi doğru değildir.
Kaldı ki; davacı taraf dava konusu taşınmazların tarım arazisi olarak değerlendirilmesini talep ve kabul ettiğine göre dosyadaki mevcut raporlar denetlenmek suretiyle sonucuna göre davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken davacının talebi göz ardı edilerek kesin süre gereğinin yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi,
Doğru görülmemiştir.
Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.