T.C. Yargıtay
2. Ceza Dairesi
2. Ceza Dairesi
Esas No: 2025/6224
Karar No: 2025/11115
Karar Tarihi: 16.06.2025
2. Ceza Dairesi 2025/6224 E. , 2025/11115 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2024/2034 E., 2024/1981 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin "suç kastının olmadığına ve savunma hakkının ihlâl edildiğine"; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin "suç kastının olmadığına,malın bedelinin çok düşük olduğuna"; sanık ...'in temyiz isteminin ise "zararı karşıladığına" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
5271 sayılı Kanun’un 280/1-e-f maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Ankara 31. Asliye Ceza Mahkemesinin,19.12.2023 tarihli ve 2022/464 Esas, 2023/943 Karar sayılı dosyasında verilen hükümlere yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 09.02.2024 tarihli ve 2024/97 Esas, 2024/375 Karar sayılı kararı ile duruşma açılmaksızın hükümlerin bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararında belirtilen nedenlerin aynı Kanun’un 280/1-e-f maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği,Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin,09.02.2024 tarihli ve 2024/97 Esas, 2024/375 Karar sayılı bozma kararı ile bu bozma kararı üzerine Ankara 31. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 09.07.2024 tarihli ve 2024/240 Esas, 2024/820 Karar sayılı mahkûmiyet kararlarının hukukî değerden yoksun olduğu, bu durumda temyizen incelenen kararın, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 02.10.2024 tarihli ve 2024/2034 Esas, 2024/1981 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddi kararı olması gerektiği belirlenerek yapılan incelemede;
5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, hükmün kurulmasına esas alınan belgelerin duruşmada okunmadığı ve taraflara tartıştırılmadığı anlaşılmakla, başkaca yönleri incelenmeyen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 02.10.2024 tarihli ve 2024/2034 Esas, 2024/1981 Karar sayılı kararının açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,16.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.