T.C. Yargıtay
2. Ceza Dairesi
2. Ceza Dairesi
Esas No: 2025/6146
Karar No: 2025/10993
Karar Tarihi: 03.06.2025
2. Ceza Dairesi 2025/6146 E. , 2025/10993 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/260 E., 2024/1810 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin "cezanın üst hadden belirlenmesinin hukuka aykırı olduğuna" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında kurulan hükümde Gülnar Asliye Ceza Mahkemesinin 06.06.2014 tarih, 2014/180 Esas, 2015/50 Karar sayılı 08.07.2014 tarihinde kesinleşen kararı ile verilen TCK'nın 191/1, 58 maddelerinden hükmedilen 10 ay hapis cezası ile Mardin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.03.2009 tarih, 2009/18 Esas, 2009/131 Karar sayılı 24.03.2014 tarihinde kesinleşen kararı ile verilen TCK'nın 142/1-b, 143, 168/1 maddelerinden hükmedilen 7 ay 6 gün hapis cezası birlikte tekerrüre esas alınmış ve sanığın ikinci kez mükerrerliğine karar verilmiş ise de; tekerrüre esas Gülnar Asliye Ceza Mahkemesi'nin 06.06.2014 tarihli ilamının, uyuşturucu madde bulundurmak suçuna ilişkin olup, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesi ile aynı Kanunla 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7/2. maddesi uyarınca koşulları oluştuğu takdirde "davanın düşmesi" ve "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" seçeneklerine de yer verilmesi nedeniyle, lehe olan bu düzenlem sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre Gülnar Asliye Ceza Mahkemesinin bahsedilen hükmünün tekerrüre esas alınarak sanık hakkında ikinci kez mükerrerlik hükümlerinin; aksi takdirde ise Mardin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin anılan hükmünün tekerrüre esas alınarak sanık hakkında birinci kez mükerrerlik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Sanık hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN İSTEM GİBİ ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gülnar Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.