T.C. Yargıtay
8. Ceza Dairesi
8. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/25314
Karar No: 2025/2262
Karar Tarihi: 19.03.2025
8. Ceza Dairesi 2024/25314 E. , 2025/2262 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/3996 E., 2020/3 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Her ne kadar tebliğname başlığında kararı veren mahkeme olarak Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı belirtilmiş ise de eski hale getirme ve temyiz talebinin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 08.01.2020 tarihli ve 2019/3996 Esas, 2020/3 Karar sayılı kararına karşı yapılmış olması nedeni ile mahkeme ismi doğru olarak Dairemiz karar başlığına yazılmıştır.
Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere; Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 08.01.2020 tarihli ve 2019/3996 Esas, 2020/3 Karar sayılı esastan ret kararının, içeriği hakkında bilgi sahibi olma hakkı ve müdafii Av....'nin kusurlu davranışı ile kanun yoluna başvurmamış olması hâlinde eski hâle getirme imkânı olan sanık ...'e, Tebligat Kanununun 11. maddesinin son cümlesi uyarınca tebliğ edilmediği de göz önüne alınmakla, öğrenme üzerine sanık tarafından verilen temyiz dilekçesi süresinde kabul edilerek, sanığın eski hale getirme isteğinin yerinde ve temyiz talebinin süresinde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece Mahkemesi Kararı
Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.07.2019 tarihli ve 2017/239 Esas, 2019/281 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3 ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı
Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi 08.01.2020 tarihli ve 2019/3996 Esas, 2020/3 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Sanığın Temyiz İstemi
Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, hükmün gerekçesiz olduğuna, tanık dinlenilmemesi sebebiyle eksik inceleme yapıldığına ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas adli sicil kaydı bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dava dosyası kapsamına göre, olay günü sanığın, aracında yapılan aramada 3 paket halinde uyuşturucu madde ele geçirildiği, 15 paket uyuşturu maddenin ise sanığın zula olarak kullandığı yerden bulunduğu iddiasına ilişkin olarak;
Olay tutanakları, sanık beyanları ve kriminal raporlara göre, sanığın, kendisinden ve zulasından ele geçen uyuşturucu maddeyi satış amaçlı bulundurduğuna dair kabulde bir isabetsizlik bulunmadığı, gerekçeli kararın kanunun aradığı şartları taşıdığı ve dosyada eksik inceleme bulunmadığı görülmekle yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi 08.01.2020 tarihli ve 2019/3996 Esas, 2020/3 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.03.2025 tarihinde karar verildi.