T.C. Yargıtay
10. Ceza Dairesi
10. Ceza Dairesi
Esas No: 2024/788
Karar No: 2024/17347
Karar Tarihi: 02.04.2024
10. Ceza Dairesi 2024/788 E. , 2024/17347 K.
...
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
ASIL KARAR TARİHİ : ...
EK KARAR TARİHİ : ...
SAYISI : 2020/2795 E., 2021/2500 K.
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi hükmünün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması
İTİRAZA KONU KARAR : Temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın onanması
İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
Dairemizin, 28.02.2023 tarihli ve 2023/1799 Esas, 2023/1585 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.01.2024 tarihli ve KD-2023/139404 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İTİRAZ SEBEPLERİ
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu,'' İtiraz konusu uyuşmazlık sanığın 10.11./2021 tarihli kararına yönelik eski hale getirme talebinin kabulü ile sanığın temyiz itirazının süresinde olup olmadığına ilişkindir.
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 10.11.2021 tarihli ve 2020/2795 Esas, 2021/2500 Karar sayılı kararı sanık müdafiine 30.11.2021 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği sanık müdafiinin temyiz itirazında bulunmadığı, kararın kesinleştiği, ceza evinde olan sanığın öğrenmesi üzerine eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmıştır.
Eski hale getirme ve temyiz istemin reddine ilişkin 05/01/2022 tarihli ek karara yönelik temyiz başvurusunun süresinde olduğu değerlendirilen sanığın, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 24.02.2022 tarihli 2019/16-573 Esas ve 2018/56620 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine dair verilen kararın, içeriği hakkında bilgi sahibi olmayı ve müdafisinin kusurlu davranışı ile kanun yolu başvuru süresini geçirmiş olması halinde eski hale getirme imkanı olan sanığa da Tebligat Kanunu'nun 11.maddesinin son cümlesi ve 5271 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğ edilmesi gerektiğine dair kararı dikkate alındığında, gerekçeli kararın sanığa tebliğ edilmesi gerektiği halde edilmediği, dolayısıyla sanığın öğrenme üzerine vermiş olduğu temyiz itirazının süresinde yapıldığı kabul edilip eski hale getirme ve temyiz talebinin kabul edilmesi yerine sanığın talebinin reddine dair verilen ek kararın onanması hukuka aykırılık oluşturduğu'' talebine ilişkindir
II. GEREKÇE
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11 inci maddesinin son cümlesi ve 5271 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanığa da tebliğ edilmesi gerektiğinden, sanığın temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğunun anlaşılmakla; İstinaf Dairesinin 05.01.2022 tarihli ek kararın kaldırılması ile yapılan incelemede; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının temyiz isteminin reddine dair ilamın kaldırılmasına ve sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına yönelik itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.
İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
III. KARAR
1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,
2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemizin, sanık ... hakkındaki 28.02.2023 tarihli ve 2023/1799 Esas, 2023/1585 Karar sayılı ek kararın onanması ilâmının KALDIRILMASINA,
3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 10.11.2021 tarihli ve 2020/2795 Esas, 2021/2500 Karar sayılı kararında, temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.04.2024 tarihinde karar verildi.
..