T.C. Yargıtay
14. Ceza Dairesi
14. Ceza Dairesi
Esas No: 2020/221
Karar No: 2020/4814
Karar Tarihi: 09.11.2020
14. Ceza Dairesi 2020/221 E. , 2020/4814 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SUÇ : Sanık ... hakkında mağdure ...’ya karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarı, mağdure ...’a karşı çocuğun cinsel istismarı; sanıklar ... hakkında mağdure ...’ya karşı fuhuş
HÜKÜM : Sanıkların atılı suçlar mahkumiyetine dair Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.10.2018 gün ve 2018/24 Esas, 2018/293 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun sanık ... hakkında mağdure ...’ya karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden düzeltilerek esastan reddi, diğer hükümler yönünden esastan reddi
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Sanık ... hakkında mağdure ...’ya karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve fuhuş suçlarından kurulan hükümlerin incelemesine gelince;
5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanıklar müdafisinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden düzeltilerek esastan reddi, diğer hüküm yönünden esastan reddine dair kurulan hükümlere yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık ... müdafisinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanık ... hakkında mağdure ...’a karşı çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelemesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 103/1, 103/3-d, 103/4. maddeleri gereğince belirlenen 6 yıl 9 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanunun 43/1. maddesi ile 1/4 oranında artırım yapıldığında 7 yıl 17 ay 7 gün yerine ayların yıla çevrilmesi suretiyle 8 yıl 5 ay 7 gün olarak fazla cezaya hükmedilmesi,
Kanuna aykırı, sanık ... müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 21.03.2019 gün ve 2018/2889 Esas, 2019/192 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 303. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, Kahramanmaraş 1. Ağır Mahkemesinin 26.10.2018 gün ve 2018/24 Esas, 2018/293 sayılı Kararında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümde yer alan “...8 YIL 5 AY 7 GÜN HAPİS CEZASI..." ibaresinin çıkarılarak yerine “...7 YIL 17 AY 7 GÜN HAPİS CEZASI...” ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan ilk derece mahkemesi hükmünün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Sanık ... hakkında mağdure ...’ya karşı fuhuş suçundan kurulan hükmün incelemesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın aşamalarda mağdurenin kendisine yaşını büyük söylediğine dair savunması, mağdurenin yaşa itiraza dair savunmayı doğrulaması ve tüm dosya içeriği nazara alındığında; atılı eylemin 5237 sayılı TCK’nın 227/2. maddesindeki suçu oluşturması ihtimaline binaen aynı Kanunun TCK'nın 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışılarak bu yöndeki savunmanın reddi nedenlerinin de karar yerinde gösterilmesinden sonra hükme varılması gerekirken bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması sebebiyle anılan hükme ilişkin istinaf başvurusunun kabulü yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, sanık ... müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 21.03.2019 gün ve 2018/2889 Esas, 2019/192 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 09.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.