T.C. Yargıtay
2. Ceza Dairesi
2. Ceza Dairesi
Esas No: 2025/3635
Karar No: 2025/12843
Karar Tarihi: 02.07.2025
2. Ceza Dairesi 2025/3635 E. , 2025/12843 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin 291/1.maddesi gereği süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, sanığın suça konu aracın bulunduğu yere yakın bölgede ikametinin olduğuna ve sanığın araca istemeden dokunduğunda araçta parmak izinin çıkmış olabileceğine, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak somut delil bulunmadığına ve sanık hakkında yetersiz gerekçeyle takdiri indirim uygulanmadığına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık ve müdafiinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak;
Sanık hakkında 14.06.2022 tarihli kararda tekerrür hükümleri uygulanırken, tekerrüre esas alınan Gaziantep 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/76 Esas, 2019/371 Karar sayılı 6.000 TL adli para cezasına ilişkin ilamı 19.06.2019 tarihinde kesinleştiğinden, suç tarihi dikkate alındığında, bu ilâmın tekerrüre esas alınamayacağının tespiti üzerine, Dairemizin 04.03.2024 tarihli bozma kararından sonra 02.05.2018 kesinleşme tarihli Gaziantep 17. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2017/217 Esas, 2018/113 Karar sayılı 5 ay hapis cezasına dair ilamın tekerrüre esas alınması karşısında; sanığın bozma öncesi aleyhe istinaf başvurusu olmadığından 5271 sayılı Kanun'un 283.maddesine göre sanığın kazanılmış hakkı korunarak, sanığın koşullu salıverme süresine eklenecek süre yönünden Gaziantep 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/76 Esas, 2019/371 Karar sayılı 6.000 TL adli para cezasının esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasına "5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesine göre sanığın kazanılmış hakkı korunarak koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın Gaziantep 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/76 Esas, 2019/371 Karar sayılı ilamına konu 6.000 TL adli para cezası esas alınarak belirlenmesine" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle 5271 Sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun bulunan Gaziantep 20. Asliye Ceza mahkemesinin kararın yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/4. maddesi uyarınca Gaziantep 20.Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.07.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verilmiştir.