11. Ceza Dairesi
Esas No: 2025/733
Karar No: 2025/10803
Karar Tarihi: 08.09.2025
11. Ceza Dairesi 2025/733 E. , 2025/10803 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/250 E., 2023/737 K.
SUÇ : Güveni Kötüye kullanma
KARAR : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması
Kayseri 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.09.2023 tarihli ve 2022/250 Esas, 2023/737 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 155/1, 52, 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 05.10.2023 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 17.01.2025 tarihli ve 2023/29237 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.02.2025 tarihli ve KYB-2025/11073 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.02.2025 tarihli ve KYB-2025/11073 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
"Adı geçen sanığın adli sicil kaydında yer alan Kayseri 4. İcra Ceza Mahkemesinin 16/10/2018 tarihli ve 2018/1173 esas 2018/1430 sayılı kararına konu mahkûmiyet hükmü tekerrüre esas alınmak suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uygulanmış ise de;
Tekerrür uygulanmasına esas alınan Kayseri 4. İcra Ceza Mahkemesinin 16/10/2018 tarihli ve 2018/1173 esas, 2018/1430 sayılı kararı ile 32.890,9 Türk lirası adli para cezasına hükmedildikten sonra şikayetten vazgeçilmesi sebebi ile anılan Mahkemenin 06/02/2019 tarihli ve 2018/1173 esas, 2018/1430 sayılı kararı sanık hakkındaki davanın 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunun 354/1. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verildiği anlaşılmakla söz konusu kararın tekerrüre esas alınamayacağı ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."
Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.
2. Sanık ...'ın adli sicil kaydında yer alan Kayseri 4. İcra Ceza Mahkemesinin, 16.10.2018 tarihli ve 2018/1173 Esas, 2018/1430 Karar sayılı kararı ile 5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesi uyarınca hükmolunan 32.890,90 TL adli para cezasına ilişkin ilamın, şikayetten vazgeçme nedeniyle aynı Mahkemenin 06.02.2019 tarihli Ek Kararı ile İcra ve İflas Kanunu'nun 354/1. maddesi gereği düşürülmesine karar verildiğinin anlaşılması karşısında bu ilamın tekerrüre esas alınamayacağı, adli sicil kaydına göre sanığın tekerrüre esas alınabilecek nitelikte başkaca bir hükümlülüğünün de bulunmadığı anlaşılmıştır.
3. Sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
III. KARAR
1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,
2. Kayseri 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.09.2023 tarihli ve 2022/250 Esas, 2023/737 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,
3. Bozma nedenine göre 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca karar verilmesi mümkün görüldüğünden, sanık ... hakkında; "tekerrür hükümlerinin uygulandığı 9. paragrafın tamamen çıkartılmasına", hüküm fıkrasının 7. paragrafında yer alan "Sanığın tekerrüre de esas kasıtlı suçtan mahkumiyeti olması nedeniyle CMK'nın 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına" cümlesinin çıkartılarak, yerine; "Sanığın adli sicil kaydında, İstanbul Anadolu 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.12.2022 tarihli ve 2022/337 Esas, 2022/735 Karar sayılı kararı ile verilen ve 26.01.2023 tarihinde kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı mevcut olduğundan, 5271 sayılı Kanun'un 231/8. maddesindeki, -denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez- hükmü uyarınca, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına" cümlesinin yazılmasına, diğer hususların yerinde bırakılmasına,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
08.09.2025 tarihinde karar verildi.