T.C. Yargıtay
14. Ceza Dairesi
14. Ceza Dairesi
Esas No: 2016/10515
Karar No: 2021/812
Karar Tarihi: 02.02.2021
14. Ceza Dairesi 2016/10515 E. , 2021/812 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı
HÜKÜM : Mahkumiyet
İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 108/2. maddesi uyarınca, tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktar tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağından, sanığın önceki mahkumiyetlerinden en ağırı olan İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.07.2008 gün ve 2007/34 Esas, 2008/206 sayılı Kararıyla çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen 10 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınması yerine İzmir 16.Asliye Ceza Mahkemesinin 18.09.2007 gün ve 2006/280 Esas, 2007/658 sayılı kararıyla çocuğun cinsel istismarı suçundan verilen 3 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış ve hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.
Tüm dosya kapsamına göre sanığın, olay günü durakta gelecek otobüsü bekleyen on dört yaşındaki mağdurun yanına oturmasının ardından bacağından kalçasına doğru eliyle okşama şeklindeki eyleminin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesinden dolayı sarkıntılık düzeyinde kaldığı, bu nedenle kanun değişikliğinin lehe veya aleyhe sonuç doğurmayacağı gözetildiğinde, muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, eleştiri dışında hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 02.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.