Karar Özeti
maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımların çıkartılmasına, diğer hususların aynen korunmasına, infazın buna göre yapılmasına,” dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/05/2017 tarihli kararı ile sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de; tekerrüre esas alınan Zile Asliye Ceza Mahkemesinin 10/05/2016 tarihli ve 2016/176 esas, 2016/456 sayılı kararının, Yargıtay 8. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4.
2. Ceza Dairesi
Esas No: 2025/5702
Karar No: 2025/9293
Karar Tarihi: 20.05.2025
2. Ceza Dairesi 2025/5702 E. , 2025/9293 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/378 E., 2017/343 K.
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
İNCELEME KONUSU
KARAR : Mahkûmiyet
KANUN YARARINA BOZMA
YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.04.2025 tarihli ve KYB-2025/35654 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
" Dosya kapsamına göre, her ne kadar Aksaray 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/05/2017 tarihli kararı ile sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de; tekerrüre esas alınan Zile Asliye Ceza Mahkemesinin 10/05/2016 tarihli ve 2016/176 esas, 2016/456 sayılı kararının, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 02/04/2024 tarihli ve 2024/12585 esas, 2024/2969 karar sayılı ilamı ile bozulduğunun anlaşılması karşısında, anılan kararın tekerrüre esas alınamayacağı, sanık hakkında tekerrüre esas alınabilecek başka bir mahkumiyetin de bulunmadığı cihetle, sanık hakkında yazılı şekilde sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde, isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
Hükümlü hakkında tekerrüre esas alınan Zile Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2016/176 Esas, 2016/456 Karar sayılı kararı ile verilen mahkûmiyet hükmünün, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 02.04.2024 tarihli ve 2024/12585 Esas, 2024/2969 Karar sayılı ilâmı ile bozulduğunun anlaşılması karşısında; anılan kararın tekerrüre esas alınamayacağı ve hükümlünün adlî sicil kaydında tekerrrüre esas alınabilecek başkaca bir mahkûmiyet hükmünün de bulunmadığı, buna göre hükümlü hakkında hükmedilen cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
III. KARAR
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Aksaray 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2017 tarihli ve 2016/378 Esas, 2017/343 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendinin verdiği yetkiyle, “Hüküm fıkralarından 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımların çıkartılmasına, diğer hususların aynen korunmasına, infazın buna göre yapılmasına,” dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.