T.C. Yargıtay
2. Ceza Dairesi
2. Ceza Dairesi
Esas No: 2022/11437
Karar No: 2024/10912
Karar Tarihi: 04.07.2024
2. Ceza Dairesi 2022/11437 E. , 2024/10912 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/987 E., 2021/834 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
I. Hükümlü ... Hakkında Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesi Neticesinde
Osmaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.07.2015 tarih, 2015/447 Esas ve 2015/549 Karar sayılı hükümlülük kararı ile ...'un mahkûmiyetine karar verildiği, verilen kararın diğer sanık ... tarafından temyiz edildiği ve Dairemizin 20.10.2020 tarih, 2020/27418 Esas ve 2020/10978 Karar sayılı ilâmıyla özetle '' bozma nedeninin hükmü temyiz etmeyen sanık ...'a CMUK'nun 325. maddesi uyarınca sirayetine'' denilerek bozulmasına karar verdiği, mahkemece bozmaya uyularak yeniden yargılama yapıp bozma ilâmından hükmü temyiz etmeyen ... yararlandırılarak 23.06.2021 günlü kararın verildiği anlaşılmışsa da; 08.07.2015 tarih, 2015/447 Esas ve 2015/549 Karar sayılı ilk hükmü temyiz etmeyen, hükümlü ...'un 23.06.2021 tarih, 2020/987 Esas ve 2021/834 Karar sayılı hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından hükümlü ve müdafiinin temyiz taleplerinin REDDİNE,
II. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesi Neticesinde
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanık hakkında katılana yönelik eylemi nedeni ile kurulan hükümde Dairemizce de benimsenen ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.03.2013 günlü, 2012/6-1232 Esas ve 2013/106 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, çalınan malın 3. kişiye satılması hâlinde; 5237 sayılı TCK’nun 168. maddesinin uygulanabilmesi için hırsızlık suçunun failinin, sattığı yeri veya kişiyi söyleyerek çalınan malın, hırsızlık suçunun mağduruna iadesini sağlamasının tek başına yeterli olmadığı, failin bizzat pişmanlık göstererek, satın alan iyiniyetli ise; sattığı yeri veya kişiyi söyleyerek çalınan malın hırsızlık suçunun mağduruna iadesini sağlamasının yanında aynen geri verme veya tazmin suretiyle satın alan 3. kişilerin zararını da gidermesi, kötüniyetliyse; satın alandan elde ettiği para veya sağladığı menfaati, kazanç müsaderesine konu edilmek üzere soruşturma makamlarına teslim etmesi gerekir. Sanığın, hakkında açılmış dava bulunmayan ve iyiniyetli 3. kişi olarak kabul edilen ...'ın zararını giderdiğine dair dosya kapsamında bir bilginin bulunmaması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 168/1. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini ve sanık hakkında TCK'nın 62. maddesinin uygulanması sonucu sonuç cezanın 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine 1 yıl 13 ay hapis cezası olarak eksik tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.