T.C. Yargıtay
3. Ceza Dairesi
3. Ceza Dairesi
Esas No: 2016/12339
Karar No: 2017/16082
Karar Tarihi: 06.12.2017
3. Ceza Dairesi 2016/12339 E. , 2017/16082 K.
MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLER : Mahkumiyetlerine dair
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)Sanık ... hakkında kasten yaralama ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas-2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,ancak;
Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince müdafii ve vekillerinin görevlendirilmeleri ile yapılacak ödemelerin usul ve esaslarına ilişkin yönetmeliğin 5. maddesi gereğince sanığın talebi üzerine atanan müdafiine yapılacak ödemelerin mahkumiyet hükmü kurulması halinde sanıktan tahsil edileceğinin ihtar edilmemesi karşısında, sanığa atanan müdafiiye yapılan ödemelerin yargılama gideri olarak sanıktan tahsiline karar verilemeyeceği gözetilmeksizin yazılı şekilde müdafii giderinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının yargılama giderlerine ilişkin kısmından "1 müdafii gideri 190,00 TL " ibaresinin çıkartılması, "213.175 TL" ibaresinin ise "23,175TL" şeklinde değiştirilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2)Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
a)Sanığın, tekerrüre esas alınan ilamına konu 5237 sayılı TCK'nin 141/1 maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; bu suç yönünden uzlaştırma hükümlerinin uygulanıp uygulanmadığı mahkemesinden araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
b)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
c)Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince müdafii ve vekillerinin görevlendirilmeleri ile yapılacak ödemelerin usul ve esaslarına ilişkin yönetmeliğin 5. maddesi gereğince sanığın talebi üzerine atanan müdafiine yapılacak ödemelerin mahkumiyet hükmü kurulması halinde sanıktan tahsil edileceğinin ihtar edilmemesi karşısında, sanığa atanan müdafiiye yapılan ödemelerin yargılama gideri olarak sanıktan tahsiline karar verilemeyeceği gözetilmeksizin yazılı şekilde müdafii giderinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş,sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 06/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.