T.C. Yargıtay
17. Ceza Dairesi
17. Ceza Dairesi
Esas No: 2017/93
Karar No: 2017/4922
Karar Tarihi: 26.04.2017
17. Ceza Dairesi 2017/93 E. , 2017/4922 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanığın savunmasında; aracın diğer sanık tarafından anahtar ile açıldığını belirtmesi ve olay yeri inceleme raporunda da aracın oto kilitlerinin ve kontak kilidinin sağlam ve direksiyon muhafazasının yerinde olduğunun belirtilmiş olması karşısında suça konu aracın kapısının anahtar uydurularak açıldığı anlaşılmakla sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d maddesi yerine, aynı yasanın 142/1-b maddesiyle uygulama yapılması ve sanığın adli sicil kaydında yer alan Eyüp 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/1809 Esas ve 2006/6 Karar sayılı ilamıyla hükmolunan erteli 1 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkumiyete ilişkin, 05.02.2007 tarihinde kesinleşen ilamın TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas bulunduğunun gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabuldeusul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine, aynı maddenin diğer haklar ile a,d ve e bentlerindeki hak yoksunluğun ise infaz tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması, ayrıca T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2-Yargılama masrafının 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle hazineye yükletilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmediği gibi uygulamaya göre de müteselsilen tahsiline karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; "TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların" hükümlerden çıkartılması ile yerlerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" ibareleri eklenmek ayrıca hüküm fıkrasından “yargılama giderlerine” ilişkin bölüm çıkartılarak, yerine "Toplam 18,00 TL yargılama giderinin 6183 sayılı Kanun'un 106/1. maddesinde belirlenen tutardan az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi gereğince Devlet Hazinesine yükletilmesine” tümcesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.