T.C. Yargıtay
11. Ceza Dairesi
11. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/1216
Karar No: 2024/3886
Karar Tarihi: 20.03.2024
11. Ceza Dairesi 2023/1216 E. , 2024/3886 K.
B O Z M A Ü Z E R İ N E
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/244 E., 2022/802 K.
SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme
HÜKÜMLER: Düşme
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2014 tarihli ve 2013/287 Esas, 2014/344 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sahte fatura düzenleme ve defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçlarından mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.
2. İstanbul 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2014 tarihli ve 2013/287 Esas, 2014/344 Karar sayılı kararının sanık ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 09.03.2021 tarihli ve 2017/2934 Esas, 2021/2362 Karar sayılı kararı ile hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.
3. Bozma üzerine, İstanbul 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.10.2022 tarihli ve 2021/244 Esas, 2022/802 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sahte fatura düzenleme ve defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçlarından açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca olağan zamanaşımının dolduğundan bahisle düşme kararları verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği, zamanaşımı dolduğundan bahisle verilen düşme kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanığın yargılama konusu eylemleri için, suç tarihindeki 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (a) ve (b) fıkraları uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 21.10.2014 tarihli mahkumiyet kararları olduğu ve bu tarihten, hüküm tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşıldığından, düşme kararlarında hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.10.2022 tarihli ve 2021/244 Esas, 2022/802 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
20.03.2024 tarihinde karar verildi.