T.C. Yargıtay
3. Ceza Dairesi
3. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/15764
Karar No: 2024/2130
Karar Tarihi: 19.02.2024
3. Ceza Dairesi 2023/15764 E. , 2024/2130 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/1117 E., 2022/686 K.
SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ankara 24. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.11.2021 tarihli ve 2021/173 Esas, 2021/347 sayılı kararı ile sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/4-a. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.
2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 12.04.2022 tarihli ve 2021/1117 Esas, 2022/686 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 05.06.2023 tarihli ve hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz istemi özetle,
Sanığın kendiliğinden teslim olması sonrası verdiği bilgiler değerlendirildiğinde hakkında beraat karar verilmesi gerektiği bu nedenle ceza verilmesine yer olmadığına dair hükmün bozulması istemine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/4-a. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verildiği görülmüştür.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Yapılan yargılama sonunda, sanığın kendiliğinden gelerek kolluk makamlarına teslim olmak suretiyle etkin pişmanlık kapsamında verdiği bilgiler ve savunması dikkate alındığında, örgütün operasyonel eylemlerinin bilinmesinden sonra 2014 yılında BTM'lik ve belletmenlik, 2015 yılında örgütün hakim-savcı sınavı hazırlık evinde ev ablalığı görevleri üstlendiği anlaşılan, 2015 yılı boyunca sohbet adı altında örgütsel toplantılara katıldığını ikrar eden, katıldığı sohbet grubundaki kişilerle Adalet Akademisindeki örgüt üyeleri hakkında bilgiler verdiği görülen, bir çok örgüt üyesi hakkında bilgi vererek teşhis işlemlerine katılan sanığa atılı "Silahlı terör örgütüne üye olma" suçunun sübut bulduğu, kendiliğinden gelerek kolluk makamlarına teslim olduğundan TCK 221/4 üncü maddesi atfıyla CMK 223/4-a maddesinden faydalanması gerektiği gerekçe gösterilerek Dairesince kabul ve takdir kılınmış olduğundan, karar gerekçelerine göre sanık müdafinin temyiz talebinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden, sanık hakkında kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 12.04.2022 tarihli ve 2021/1117 Esas, 2022/686 sayılı kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA İLİŞKİN HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 24. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
19.02.2024 tarihinde karar verildi.