T.C. Yargıtay
10. Ceza Dairesi
10. Ceza Dairesi
Esas No: 2022/15910
Karar No: 2024/23500
Karar Tarihi: 07.10.2024
10. Ceza Dairesi 2022/15910 E. , 2024/23500 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM: İstinaf başvurularının esastan reddi
Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
A. Şanlıurfa 3 Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair kesin bir delil bulunmadığına,
2. Sanık hakkında tanık Halil K.'nın lehe olan beyanlarının aksini gösterir somut bir delil bulunmadığına,
3. Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan beraat kararı verilmesini gerektiğine,
İlişkindir.
Adli sicil kaydı incelendiğinde; sanık hakkında Şanlıurfa 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.03.2019 tarihli ve 2019/83 Esas, 2019/149 Karar sayılı ilamı ile sanığın ikinci kez mükerrir olduğu anlaşılmakla; sanık hakkında söz konusu ilam ile sanık hakkında ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanması yerine Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.06.2015 tarihli ve 2014/733 Esas, 2015/439 Karar sayılı ilamı dikkate alınmak suretiyle birinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi hukuka aykırı ise de; aleyhe temyiz başvurusu bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, hükme esas alınan delillerin hukuka uygun şekilde elde edildiği anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
1. Gerekçeli karar başlığında gözaltı tarihinin gösterilmemesi,
2. Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesine ve taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarı” belirtilmeyerek 5237 sayılı TCK'nın 52/4-son maddesine aykırı davranıldığı değerlendirilmiş; bu iki hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,
1. Gerekçeli karar başlığında tutuklama tarihinden önce gelmek üzere "Gözaltı tarihi; 01.06.2021" ibaresinin eklenilmesi,
2. Hüküm fıkrasından adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmının tamamen hükümden çıkartılması ve yerine "Sanığın ekonomik ve şahsi hali dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca takdiren sanığa verilen adli para cezasının sanıktan 1'er ay ara ile 24 eşit aylık taksitler halinde sanıktan tahsiline, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına" ibaresinin eklenilmesi,
Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılıklarının DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.10.2024 tarihinde karar verildi.