T.C. Yargıtay
22. Hukuk Dairesi
22. Hukuk Dairesi
Esas No: 2015/20915
Karar No: 2017/26041
Karar Tarihi: 22.11.2017
22. Hukuk Dairesi 2015/20915 E. , 2017/26041 K.
MAHKEMESİ:İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, ek dava ile Kırıkkale 1. İş Mahkemesi'nin 2014/196 esas sayılı dava dosyasında fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak 3.000,00 TL fazla çalışma ücreti alacağı talep ettiğini, hükme esas alınan bilirkişi raporu ile fazla çalışma ücreti alacağının 5.636,08 TL olduğunun belirlenmiş olduğunu öne sürerek bakiye 2.636,08 TL fazla çalışma ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
GEREKÇE:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı işçinin fazla çalışma ücreti alacağının miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Mahkemece İş Mahkemesinden verilen 30/12/2014 tarih ve 2014/196 esas, 2014/647 karar sayılı asıl dosyada hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre dava kabul edilmiş ise de; sözü edilen ana dosya Dairemizin 12/04/2016 tarih ve 2015/5014 esas, 2016/10616 karar sayılı ilamı ile ''...Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Çalışmaların ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, çalışmanın yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir.Somut olayda, söz konusu alacaklara ilişkin hesaplamaların davacı tanık beyanları doğrultusunda yapıldığı ancak tanıkların hesaplanan dönemin bir kısmında davalı iş yerinde çalışıyor olmadıkları anlaşılmaktadır. Bu halde tanıkların beyanlarına davacı ile çalıştıkları dönemle sınırlı olarak itibar edilmesi gerekirken tüm dönemin davacı tanık beyanları doğrultusunda hesaplanması hatalıdır. Davacı tanıklarının davacı ile çalışmadığı dönemler yönünden ise davalı tanık beyanlarına göre davacının haftalık üç saat fazla mesai yapıldığı ispatlandığından söz konusu dönemlerinde buna göre hesaplanması gerekirken hatalı değerlendirme ile hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ve genel tatil ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.Somut olayda; imzalı ve imzasız bordrolarda fazla çalışma ve genel tatil tahakkuklarının bulunduğu bilirkişi raporunda söz konusu alacakların hesaplanmasında imzasız bordrolardaki tahakkukların nazara alınmadığı anlaşılmaktadır. Yukarıda belirtilen esaslar çerçevesinde imzasız bordrolarda yer alan tahakkuklar değerlendirilmelidir...'' gerekçesi ile bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda ise fazla çalışma ücreti alacağının %30 takdiri indirim ile 4.036,64 TL olduğu kabul edilmiş ve taleple bağlı kalınarak 3.000,00 TL brüt fazla mesai alacağı hüküm altına alınmıştır. Davacının bakiye fazla çalışma ücreti alacağı buna göre 1.036,64 TL dir. Mahkemece açılan ana davanın kesinleşmesi beklenilmeden karar verilmiş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 22/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.