T.C. Yargıtay
7. Ceza Dairesi
7. Ceza Dairesi
Esas No: 2022/17767
Karar No: 2023/2626
Karar Tarihi: 21.03.2023
7. Ceza Dairesi 2022/17767 E. , 2023/2626 K.
B O Z M A Ü Z E R İ N E
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/355 E., 2020/197 K.
EK KARAR TARİHİ : 03.11.2020
SUÇ : 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamülleri ve Alkol Piyasasının
Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet
HÜKÜM : Beraat
EK KARAR : Sanık müdafiinin temyiz isteminin reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret
Merzifon 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2020 tarihli ve 2019/355 Esas, 2020/197 Karar sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Asıl Hükme Yönelik Hukukî Süreç
1.Merzifon 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.01.2014 tarihli ve 2013/3 Esas, 2014/77 Karar sayılı
kararı ile sanık hakkında 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamülleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'un (4733 sayılı Kanun) 8 ... maddesinin dördüncü fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 51 ... maddesinin birinic ve üçüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, ertelemeye ve denetim süresine, hak yoksunluklarına ve kaçak sigaraların 5607 sayılı Kaçaçılıkla Mücadele Kanunu'nun 13 üncü maddesinin yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmiştir.
2.Merzifon 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.01.2014 tarihli ve 2013/3 Esas, 2014/77 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 15.10.2019 tarihli ve 2015/23265 Esas, 2019/35796 Karar sayılı ilâmıyla;
"...II) Sanık ...'in temyiz istemine yönelik yapılan incelemede ise;
25.09.2012 tarihinde sanık ...'in sürücü olduğu diğer sanık Dursun ...'ın yolcu olarak seyehat ettiği yolcu otobüsünde yapılan aramada toplam 30 karton kaçak sigaranın ele geçtiği olayda; sanık ...'in aşamalarda değişmeyen savunmalarında, yolcu otobüsünde şoför olarak çalıştığını, suça konu sigaralarla ilgisinin bulunmadığı ve atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan etmesi, diğer sanık Dursun ...'ın da suça konu sigaraların kendisine ait olduğunu kabul etmesi karşısında, dosya kapsamında müsnet kaçakçılık eylemine iştirak ettiğine ilişkin her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil olmayan sanık ...'in beraati yerine yetersiz gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,
3.Merzifon 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.09.2020 tarihli ve 2019/355 Esas, 2020/197 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereği beraat kararı verilmiştir.
B. Ek Karara Yönelik Hukukî Süreç
Merzifon 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2020 tarihli ve 2019/355 Esas, 2020/197 Karar sayılı ek kararı ile sanık müdafiinin temyiz başvurusu hakkında "Sanık müdafinin yasa yolu başvurusu olarak değerlendirilen temyiz talebinin süre yönünden reddine," şeklindeki gerekçe ile talebin reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği, ek karara itiraz edildiğine, beraat kararı verilirken vekâlet ücretine hükmedilmemesi sebebiyle hükmün bozulması talebine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanık müdafiinin yüzüne karşı 18.09.2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde tefhim edilen karara karşı, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 25.10.2010 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu,1412 sayılı Kanun’un 305 ... maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 ... maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanık
müdafiinin temyiz isteği yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Merzifon 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.11.2020 tarihli ve 2019/355 Esas, 2020/197 Karar sayılı ek kararında sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
21.03.2023 tarihinde karar verildi.