T.C. Yargıtay
1. Ceza Dairesi
1. Ceza Dairesi
Esas No: 2025/2752
Karar No: 2025/4973
Karar Tarihi: 23.06.2025
1. Ceza Dairesi 2025/2752 E. , 2025/4973 K.
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2024/176 E., 2024/229 K.
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğuu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Yığılca Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2015 tarihli ve 2015/140 Esas, 2015/204 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 18.06.2019 tarihli ve 2019/4214 Esas, 2019/12919 Karar sayılı ilâmı ile özetle sanık hakkında tekerrüre esas alınan hükme ilişkin uzlaştırma işlemi yapılıp yapılmadığı mahkemesinden sorularak, sonucuna göre, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesinde zorunluluk bulunması, sanık lehine asgari oranda haksız tahrik hükmünün uygulanmaması ve yetersiz gerekçe ile karar verilmesi nedenleriyle bozulması üzerine verilen Yığılca Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.10.2019 tarihli ve 2019/138 Esas, 2019/274 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin,
24.02.2021 tarihli ve 2021/3270 Esas, 2021/2317 Karar sayılı ilâmı ile özetle uygulanan kanun maddesi de gösterilmeyerek ek savunma hakkı vermeden 5237 sayılı Kanun'un 87/1-son maddesinin uygulanması nedenleriyle bozulması üzerine verilen Yığılca Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2022 tarihli ve 2021/68 Esas, 2022/26 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 01.04.2024 tarihli ve 2022/14213 Esas, 2024/2195 Karar sayılı ilâmı ile özetle haksız tahrik hükmünün uygulanmaması ve mükerrir olmayan sanık hakkında tekerrür hükmünün uygulanması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
2. Yığılca Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.10.2024 tarihli ve 2024/176 Esas, 2024/229 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 87/1-son, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrikin derecesine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin asgari seviyede uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yığılca Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.10.2024 tarihli ve 2024/176 Esas, 2024/229 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
23.06.2025 tarihinde karar verildi.