T.C. Yargıtay
1. Ceza Dairesi
1. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/8450
Karar No: 2024/4942
Karar Tarihi: 03.07.2024
1. Ceza Dairesi 2023/8450 E. , 2024/4942 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
EK KARAR TARİHİ: 06.04.2023
EK KARAR SAYISI: 2022/3251 E., 2023/658 K.
KATILAN-SUÇA
SUÇ : Kasten yaralama
KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İncelenmeksizin iade- Temyiz isteminin reddi ile
ek kararın onanması
Katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...'a yönelik kasten yaralama, katılan suça sürüklenen çocuk ... hakkında katılan sanık ...'e yönelik kasten yaralama, katılan sanıklar ...ve... hakkında katılan sanık ... ve katılan suça sürüklenen çocuk ...'e yönelik kasten yaralama, katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 279/1-b maddesi uyarınca istinaf başvurusunun reddine dair Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin kararının temyizi kabil olmayıp bu kararın aynı yasa maddesinin son cümlesi uyarınca itiraza tabi olduğu ve itiraz üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 10.04.2023 tarihli 2023/47 D. İş sayılı kararıyla itirazın reddine karar verilerek kesinleştiği anlaşıldığından katılan suça sürüklenen çocuk ... ile katılan sanık ... müdafiinin bu hükümlere yönelik temyiz istemi inceleme dışı bırakılmıştır.
Katılan sanık ... hakkında katılan sanıklar ...ve...'a yönelik kasten yaralama suçundan Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 06.04.2023 tarihli ve 2022/3251 Esas, 2023/658 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Kanunu’nun 296/1. fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Katılan sanık ... hakkında, Ordu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.11.2022 tarihli ve 2022/241 Esas, 2022/1035 Karar sayılı kararı ile;
1.Katılan sanık ... 'e yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1-3-e,87/1-a,29,62,53. maddeleri uyarınca neticeten 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
2.Katılan sanık ...'a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 86/1-3-e,29,62,53. maddeleri uyarınca neticeten 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
Karar verilmiştir.
3. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 09.03.2023 tarihli ve 2022/3251 Esas, 2023/658 Karar sayılı kararı ile katılan sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1- (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
B. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.04.2023 tarihli ve 2022/3251 Esas, 2023/658 Karar sayılı ek kararı ile katılan sanık ... müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296/1. fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; kararın gerekçesiz olduğuna, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ceza miktarına, katılan sanığın...'a yönelik eyleminin taksirle yaralama suçunu oluşturacağına, erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun’un 286/2-(a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.04.2023 tarihli ve 2022/3251 Esas, 2023/658 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden katılan sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. uyarınca Ordu 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
03.07.2024 tarihinde karar verildi.