T.C. Yargıtay
2. Ceza Dairesi
2. Ceza Dairesi
Esas No: 2023/10145
Karar No: 2024/18053
Karar Tarihi: 28.11.2024
2. Ceza Dairesi 2023/10145 E. , 2024/18053 K.
MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/3055 E., 2022/2946 K.
SUÇA SÜRÜKLENEN
ÇOCUK : ...
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 07.10.2022 tarihli ve 2022/3055 Esas, 2022/2946 Karar sayılı hırsızlık suçundan verilen kararın, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Manisa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2019 tarihli ve 2018/483 Esas, 2019/1506 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 14.10.2020 tarihli ve 2020/293 Esas, 2020/1845 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi uyarınca Adli Tıp Kurumundan sağlık kurulu raporu ile saptandıktan sonra, sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukukî durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına karar verildiği, yine bozma üzerine verilen Manisa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.02.2022 tarihli ve 2020/756 Esas, 2022/88 Karar sayılı kararına yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 24.03.2022 tarihli ve 2022/864 Esas, 2022/1091 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 43. maddenin uygulanması sırasında suça sürüklenen çocuğa ek savunma hakkı verilmemesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle bozulmasına karar verilerek dosya Manisa 6. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmiş ise de; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesinin (g) ve (h) bentleri hariç diğer bentlerinde yer alan kesin hukuka aykırılık hâllerinin veya aynı Kanun'un 280/1-f maddesinde sayılan sebeplerin bulunması hâlinde hükmün bozulmasına karar verilebileceği, aynı Kanun'un 280/1-g maddesine göre diğer hâllerde, gerekli tedbirler alındıktan sonra davanın yeniden görülmesine ve duruşma hazırlığı işlemlerine başlanmasına karar verilmesi gerektiği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilip duruşma açılarak hükmün esasına etki edecek hususlardan tarafların beyanı da alınmak suretiyle hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek, istinaf incelemesi yapan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 14.10.2020 tarihli ve 2020/293 Esas, 2020/1845 Karar sayılı kararının, bu karar üzerine verilen Manisa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.02.2022 tarihli ve 2020/756 Esas, 2022/88 Karar sayılı kararın, bu karara yönelik istinaf incelemesi yapan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 24.03.2022 tarihli ve 2022/864 Esas, 2022/1091 Karar sayılı kararının ve bu karar üzerine Manisa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2022 tarihli ve 2022/271 Esas, 2022/427 Karar sayılı kararının hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu belirlenmiş olup; tüm bu açıklamalar ışığında, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince, anılan sebeplere yönelik bozma kararı verilemeyeceği, dikkate alınarak 5271 sayılı Kanun'un 280/2. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince, davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.