8. Ceza Dairesi 2024/20598 E. , 2026/4367 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/400 E., 2024/145 K.
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık ... hakkında katılan ...'ya yönelik atılı suçtan kurulan hükmün istinaf kanun yoluna tabi olduğu anlaşılmıştır.
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan Yargıtay bozma ilamı üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanık ... hakkında hükmolunan cezanın miktarına nazaran, sanık müdafii tarafından yapılan duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun(1412 sayılı Kanun) 318. maddesi uyarınca reddi ile;
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Yargıtay Bozma İlâmı
Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2015 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkumiyet kararlarının sanıklar müdafiileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 01.06.2022 tarihli kararı ile özetle, sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun(5237 sayılı Kanun) 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde eylemin vasıf yönünden bölünerek iki ayrı suçtan hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun(5271 sayılı Kanun) 225/1. maddesine aykırı davranılması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
B. Yargıtay Bozma İlâmından Sonraki Yargılama Süreci
Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.03.2024 tarihli ve 2022/400 Esas, 2024/145 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109/2, 109/3-a-b, 62... /1. maddeleri uyarınca iki kez 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca sanık ... hakkındaki cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, 5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca cezaların 4 yıl 12 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
1. Sanık ... ve Müdafinin Temyiz İstemi
Sanığın savunma hakkının kısıtlandığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, teşdiden ceza tayininin hatalı olduğuna, iddianın hayatın olağan akışına aykırı olduğuna ilişkindir.
2. Sanık ... Müdafinin Temyiz İstemi
Mağdurların zorla tutulmadığına, beyanların çelişkili olduğuna, sanığın suç işleme kastıyla hareket etmediğine, diğer sanığın zorlaması ile hareket ettiğine, olayda kullanılan silahın sanığa ait olmadığına, masumiyet karinesinin ihlal edildiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Dava dosyası kapsamına göre, mağdure ..., sanıklar tarafından kendisine yönelik gerçekleştirilen yargılama dışı eylemler nedeniyle şikayetçi olduğu, bunun üzerine sanıkların bir araya gelerek mağdureyi vâki şikayetinden vazgeçirmek üzere tehdit etmeye başladıkları, olay günü sanıkların bu konuda görüşmek için mağdurları araçlarına alarak ıssız bir alana götürdükleri, tabanca ile tehdit ettikleri, sanık ...'ın mağdure ... yanına alarak emniyete götürüp şikayetinden vazgeçmesini istediği, bu sırada diğer mağdur ...'in sanıklar tarafından bağlanarak tutulmaya devam edildiği, şikayetinden vazgeçeceğini belirterek emniyet binasına giren mağdure ... başından geçen olayları kolluk görevlilerine anlatması üzerine sanıkların yakalandığı iddiasına ilişkin olarak;
A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden
1412 sayılı Kanun'da olağan kanun yolları olarak itiraz ve temyize yer verilmişken, 5271 sayılı Kanun'da itiraz, istinaf ve temyiz olağan kanun yolları olarak düzenlenmiştir.
5320 sayılı Kanun'un 18/1-a maddesi uyarınca 5271 sayılı Kanun'un 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe girmesi üzerine, 1412 sayılı Kanun yürürlükten kaldırılmıştır. Ancak yeni Ceza Muhakemesi Kanunu sisteminde, kanun yolları içinde istinafa yer verilmesi ve Bölge Adliye Mahkemelerinin 20.07.2016 tarihinden sonra göreve başlaması nedeniyle 5320 sayılı Kanun'un “Temyiz ve karar düzeltme” başlıklı 8/1. maddesinde “Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazete'de ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326. maddeleri uygulanır. Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez.” hükmüne yer verilmek suretiyle bölge adliye mahkemelerinin göreve başlamasından önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında 1412 sayılı Kanun'un 305 ilâ 326. maddelerinin uygulanacağı öngörülmüştür. Başka bir anlatımla, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca, bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihi olan 20.07.2016 tarihinden önce verilen kararlar hakkında kesinleşinceye kadar 1412 sayılı Kanun'un, bu tarihten sonra verilen kararlar hakkında ise 5271 sayılı Kanun'un temyize ilişkin hükümleri uygulanacaktır.
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 08.03.2022 tarihli ve 2018/20-325 Esas, 2022/1 57... /7-301Esas, 2023/589 Karar sayılı kararlarında da vurgulandığı üzere; usul kanunlarının zaman bakımından uygulanmasında asıl olan, aksi kanunda açıkça düzenlenmiş bulunmadıkça "hemen ve derhal uygulanma" ilkesidir. Bununla birlikte, 5271 sayılı Kanun'un 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe girmesi üzerine, 1412 sayılı Kanun yürürlükten kaldırılmasına rağmen 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesinin birinci fıkrası ile, bölge adliye mahkemelerinin Resmî Gazete'de ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326. maddelerinin uygulanacağına ilişkin istisnai bir düzenlemeye yer verilmesi karşısında, bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihi olan 20.07.2016 tarihinden önce verilen kararlar bakımından hemen ve derhal uygulama ilkesi geçerli olmayacak, bu kararlar kesinleşinceye kadar Kanun'daki açık ve emredici düzenleme uyarınca 1412 sayılı Kanun'un temyize ilişkin hükümleri uygulanmaya devam edecektir.
Bu bilgiler ışığında yapılan değerlendirmede; sanıklar ... ve ... hakkında İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen 21.04.2015 tarihli mahkumiyet kararları, Dairemizin temyiz incelemesi neticesinde 01.06.2022 tarihli ilamıyla bozulmuştur. Bozma sonrası sanık ... hakkında mağdure ... yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan açılan davanın bağlantı nedeniyle birleştirilmesine karar verilen hükmün, sanıklar ... ve ... hakkında bozma öncesi verilen hükümlerle birlikte 12.03.2024 tarihinde kurulduğu anlaşılmıştır. Açıklanan nedenlerle; sanık ... hakkında verilen 12.03.2024 tarihli hükmün kanun yolu incelemesinin Bölge Adliye Mahkemesince yapılması gerektiği anlaşıldığından, adı geçen sanık yönünden esası incelenmeyen dava dosyasının incelenmeksizin iadesine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanıkların savunmaları, mağdurların birbirini doğrulayan aşamalardaki istikrarlı beyanları, tanık ifadeleri, olay tutanağı ve mevcut deliller karşısında kararının doğru olduğu anlaşıldığından, sanık ... ve sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, İlk Derece Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
III. KARAR
A. ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle sanık ... hakkında Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 12.03.2024 tarihli hükmün kanun yolu incelemesinin Bölge Adliye Mahkemesince yapılması gerektiği anlaşıldığından, adı geçen sanık yönünden esası incelenmeyen dava dosyasının oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,
B. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.03.2024 tarihli ve 2022/400 Esas, 2024/145 Karar sayılı kararında sanık ... ve sanıklar müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz itirazları ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ... ve sanıklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.03.2026 tarihinde karar verildi.