Çukurambar, Çankaya / Ankara 0312 284 60 63 info@hayfahukuk.com Pazartesi – Cuma: 09:00 – 18:00

2. Ceza Dairesi E. 2022/9752 K. 2022/20548

Karar tarihi: 7 Aralık 2022 · Ceza Hukuku · ~2 dk okuma

Yargıtay Dairesi2. Ceza Dairesi
Esas Numarası2022/9752
Karar Numarası2022/20548
Karar Tarihi7 Aralık 2022

Sonuç: HÜKMÜN BOZULMASINA

Sonuç bilgisi karar metninin hüküm kısmından otomatik çıkarılmıştır; kesin sonuç için aşağıdaki tam metne bakınız.

Karar Özeti (cümleler karar metninden aynen alınmıştır)

Yargıtay'ın değerlendirmesi

Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2009/414 Esas ve 2010/173 Karar tarihli TCK’nun 142/1-b maddesi gereği hükmedilen 12/02/2015 yerine getirme tarihli 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasını içeren mahkumiyetinin tekerrür uygulamasına esas alınması gerekirken, daha az cezayı içeren ... Sanık hakkında kazanılmış hakkın uygulanması bakımından CMUK’un 326/son maddesi uyarınca hüküm kurulması gerekirken sevk maddesinin CMK’nın 307/4. maddesi olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

Hüküm

… lduğu ve hüküm kurulduğu esnada zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 07/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

İlk derece / bölge mahkemesi
Asliye Ceza Mahkemesi
Suç
Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali
Oy durumu
Oybirliği
Uzunluk
401 kelime

Karar Tam Metni

Yeni arama
T.C. Yargıtay
2. Ceza Dairesi
Esas No: 2022/9752 Karar No: 2022/20548 Karar Tarihi: 7 Aralık 2022

2. Ceza Dairesi
Esas No: 2022/9752
Karar No: 2022/20548
Karar Tarihi: 07.12.2022

2. Ceza Dairesi         2022/9752 E.  ,  2022/20548 K.

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ve müdafiinin temyiz taleplerinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında bozma öncesi TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına esas olan ilamın ... 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/492 Esas ve 2012/239 Karar sayılı 12/02/2015 yerine getirme tarihli TCK’nın 86/1 maddesi uyarınca verilmiş 4 ay hapis cezası olduğu, Yargıtay 17.Ceza Dairesinin 2019/2008 Esas ve 2019/12913 Karar sayılı ilamı ile “Sanığın adli sicil kaydındaki en ağır ilam olan ... 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2009/414 Esas ve 2010/173 Karar tarihli TCK’nun 142/1-b maddesi gereği hükmedilen 12/02/2015 yerine getirme tarihli 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasını içeren mahkumiyetinin tekerrür uygulamasına esas alınması gerekirken, daha az cezayı içeren ... 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/492 Esas ve 2012/239 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.” şeklinde hüküm kurulduğu, sanık hakkında bozma sonrası ... 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2009/414 Esas ve 2010/173 Karar tarihli TCK’nun 142/1-b maddesi gereği hükmedilen 12/02/2015 yerine getirme tarihli 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasının tekerrüre esas alındığı, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek sürenin ... 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/492 Esas ve 2012/239 Karar sayılı ilamındaki 4 aylık hapis cezası esas alınarak belirlenmesi gerektiğinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkündür. Sanık hakkında kazanılmış hakkın uygulanması bakımından CMUK’un 326/son maddesi uyarınca hüküm kurulması gerekirken sevk maddesinin CMK’nın 307/4. maddesi olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen TCK'nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli, 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca sanık bozmaya diyecekleri sorulduğu ve hüküm kurulduğu esnada zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 07/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Bu karar veya benzeri bir uyuşmazlık için danışmanlık alın

Av. Halil ÖZYOLCU ve Av. Can KIZILYAR ile dosyanızın durumunu ve haklarınızı değerlendirebilirsiniz.

Karar metni Yargıtay'ın kamuya açık karar arama sisteminden alınmıştır. Özet, alan ve sonuç bilgileri otomatik üretilir; hukuki işlemlerinizde kararın aslını esas alınız.

Hukuki bir sorununuz mu var?

Uyuşmazlığınızı dinleyelim, haklarınızı ve izlenebilecek yolları birlikte değerlendirelim.