
Cumhuriyet Kitap’ın 23 Temmuz 2026 (1901) sayısı çok mutlu etti beni. Kapakta benim “Hemingbey” dediğim Ernest Hemingway’in en sevdiğim fotoğrafı ve içeride, Türkiye’de henüz keşfedilmemiş bir cevher Ferda Fidan, Hemingway’in en sevdiğim kitabı (öyküsü) Paris Bir Şenliktir üzerine muhteşem bir yazı döşemiş. Derken 10. sayfada bu şenlik sona eriyor: Dr. Osman Seçkin’in yazısı. Başlık: “Begüm Egeli Bursalıgil’den ‘Rosa Damascena (Damask Gülü) Gizem ve Tarihin ‘Gül’ü!”
Ne olduğunu biliyorum ama domuzluğumdan Vikipedi’ye “Rosa damascena nedir?” diye yazıyorum. Bakalım “Damask gülü” neyin nesi imiş?...
“Damascena, yaygın olarak bilinen adıyla Isparta gülü veya Şam gülü (Latince: Rosa damascena), kozmetik, parfüm ve gıda sanayisinde kullanılan, dünyadaki en değerli uçucu yağ ve gül suyu kaynağı olan melez bir gül türüdür.”
Meğer Begüm Egeli Bursalıgil adlı bir hatun Rosa Damascena adlı bir roman yazmış ve bu 248 sayfalık kitap Boyut Yayınevi tarafından bu yıl yayımlanmış. Yazının içinde kitabın kapağı ile yazarın gülümseyen bir fotoğrafı var.
Dr. Osman Seçkin söz konusu romanı ve yazarını tanıtıyor:
[Begüm Egeli Bursalıgil, 1982 İzmir doğumlu. İzmir Amerikan Lisesi sonrası Koç Üniversitesi’nde işletme okudu. 2005’te Milano’da Bocconi Üniversitesi’nde moda, lüks tüketim ve tasarım yönetimi üzerine yüksek lisans yaptı. Devamında İstanbul’da pazarlama alanında kurumsal çalışmaya başladı. Yazar, bugün Londra’da yaşıyor ve çalışmalarını burada sürdürüyor.