
İstanbul'un Roma, Bizans ve Osmanlı dönemlerinden bugüne ulaşan tarihi sarnıçları, yüzyıllar boyunca şehrin su ihtiyacını karşılamalarının ardından geçirdikleri dönüşümle farklı işlevler üstlenerek kentin kültürel mirasındaki yerlerini koruyor.
Anadolu Ajansının (AA) "İstanbul'un Su Uygarlığının Şahitleri: Sarnıçlar" başlıklı dosya haberi kapsamında Karagümrük'teki Aetios, Yavuz Selim'deki Aspar, Fındıkzade'deki Hagios Mokios ve Bakırköy'deki Fildamı açık hava sarnıçlarının yanı sıra Yerebatan, Binbirdirek, Şerefiye, Zeyrek ve Nuruosmaniye sarnıçlarının yüzyıllar boyunca üstlendikleri roller, farklı amaçlarla kullanıldıkları dönemler ve bugüne ulaşan izleri ele alındı.
AA, dosya haber çalışmasında bu devasa su yapılarının özelliklerini ve son durumunu sanat tarihçilerinin ve alanında uzman akademisyenlerin anlatımıyla okuyucuyla buluşturacak.
Çalışmanın ilk bölümünde Fatih Belediye Başkanı Mehmet Ergün Turan, AA muhabirine İstanbul'daki sarnıçların büyük bir bölümünün yer aldığı Fatih'te, belediye tarafından açık hava sarnıçlarında gerçekleştirilen restorasyon ve konservasyon çalışmalarını anlattı.
İstanbul'daki açık hava sarnıçları
İstanbul'daki açık hava sarnıçları, devasa açık havuzlar olarak yüzyıllar boyunca kentin su ihtiyacını karşılayan önemli yapılar olarak biliniyor. Bizans döneminde su depolayan bu yapılar, Osmanlı döneminde tabanlarında toprak birikmesiyle mahallelilerin sebze ve meyve yetiştirdiği "çukurbostan"lar olarak kentin sosyal hafızasına kazındı.
Bunların arasında 5. yüzyılda İmparator 2. Theodosius döneminde inşa ettirilen ve 244 metrelik uzunluğuyla dikkati çeken Karagümrük'teki Aetios Sarnıcı yer alıyor. Yüzyıllarca bostan olarak kullanılan devasa çukur, Vefa Stadyumu olarak kente hizmet veriyor.