
Onur Öymen’in evinde bir akşam yemeğindeyiz... Öymen o yıllarda Madrid Büyükelçiliği’nde müsteşar. Ben de yeni yetme bir Cumhuriyet muhabiriyim. Türkiye’nin imajı korkunç. ASALA terörü sürüyor. Türkiye denince akla “Midnight Express” hapishaneleri geliyor.
Onur Öymen’in evinde bir akşam yemeğindeyiz...
Öymen o yıllarda Madrid Büyükelçiliği’nde müsteşar. Ben de yeni yetme bir Cumhuriyet muhabiriyim.
Türkiye’nin imajı korkunç. ASALA terörü sürüyor. Türkiye denince akla “Midnight Express” hapishaneleri geliyor. Ve bir de askeri darbe... Yıl, 1983. Kör topal da olsa demokrasiye geçişin heyecanı ve bekleyişi içindeyiz. Darbe sonrasının ilk genel seçim atmosferi esiyor. Tünelin ucunda bir ışık belirmiş...
AB’nin İspanya büyükelçisi de gene masada. Hararetli Türkiye tartışmalarının ortasında, ev sahibine El Pais gazetesinden “acil” bir telefon geliyor. İspanya iki yıl öncesinde yeni bir askeri darbe teşebbüsü geçirmiş.
“El Pais anayasanın yanında” manşetiyle olağanüstü bir gece baskısı yapan gazete, darbecilere karşı gözü kara tavrıyla tarih yazmış. Bu nedenle demokrasi ve demokratikleşmenin basında bir numaralı simgesi olarak anılıyor. Bu itibarla Türkiye’deki gelişmeleri de yakından izliyor.
Öymen gazetenin Antonio Caño isimli muhabirini, “Şahane bir açılım başladı!” diyerek Türkiye’ye göndermiş...