
İleri yaşlarda geçirilen hastalık, kırık veya ameliyat sonrası yatak istirahatinin ardından kas kaybının neden telafi edilemediğine ilişkin kritik bir biyolojik mekanizma çözüldü.
Yaşlı bireylerde geçirilen enfeksiyonlar, kemik kırıkları veya cerrahi operasyonlar sonrası yaşanan hareketsizlik dönemleri, gençlerin aksine kalıcı güç kaybı ve fiziksel bağımlılıkla sonuçlanabiliyor. ABD’deki Utah Üniversitesi Sağlık Merkezi araştırmacılarının yürüttüğü ve saygın bilim dergisi Aging Cell’de yayımlanan yeni çalışma, ileri yaşta kas dokusunun kendini onaramamasının arkasındaki hücresel mekanizmayı ve potansiyel tedavi yolunu ortaya koydu. Araştırmacılar, dokulardaki iltihaplanma süreçlerini düzenleyen "prostaglandin" adlı yağ asidi moleküllerinin yaşlı kaslarda kontrolden çıkarak doku erimesini tetiklediğini belgeledi.
GENÇLERDE ONARIMI BAŞLATAN BİYOLOJİK SİNYAL YAŞLILARDA KAPANMIYOR
Patoloji Profesörü Dr. Micah Drummond ve çalışmanın başyazarı Dr. Paul-Emile Bourrant liderliğindeki ekip, hareketsizlik sonrası kas iyileşmesini genç ve yaşlı fare modelleri ile insan doku örnekleri üzerinden inceledi. Genç bireylerde yaralanma veya hareketsizlik sonrasında prostaglandin seviyelerinde görülen kısa süreli artışın, dokuya "onarım başlat" sinyali vererek iyileşmeyi tetiklediği belirtildi.
Buna karşın yaşlı bireylerde bu biyolojik alarmın hiçbir zaman kapanmadığı ve prostaglandin seviyelerinin uzun süre yüksek kalarak kas dokusunu kronik bir iltihap ve stres altında tuttuğu saptandı.