
Gençlik yıllarımdan bu yana camilerdeki vaaz ve hutbelere karşı hep mesafeli bir duruşum oldu. Yıllar önce bir imamın, hutbede sağlıkla ilgili konuşmasında ‘marulları yıkarken aralarındaki kumların temizlenmesine dikkat edilmeli’ cümlesinin ardından camiden ayrıldığımı hatırlıyorum.
Şimdi geriye dönüp baktığımda, o gün çok yanlış bir davranışta bulunduğumu net bir şekilde görüyorum.
Malum “bir musibet bin nasihatten evladır” diye bir atasözümüz var, ne kadar da hikmetli bir söz. Yaşadığımız son fon musibeti, hepimiz için bir ibret vesikası oldu adeta.
Bu vesileyle bir kez daha gördük ki; camilerde vaaz veren, hutbe okuyan imamların, haram- helal, yolsuzluk, hırsızlık, dolandırıcılık gibi ilahi hitabın temel önerileri konusunda asla konuşmamaları gerekiyormuş.
Zira hukuksuzluk, adaletsizlik, yolsuzluk, dolandırıcılık, soygunculuk gibi ilahi kelamın açıkça uyarıda bulunduğu konuları vaazlarına, hutbelerine taşımaları imamlar için hiç de hayırlı sonuçlar üretmeyebilir.
Nitekim geçtiğimiz günlerde Adana ve Elazığ’da haram-helal konusunda keskin konuşmalar yapan hocaların vaazlarına erişim engeli getirilmişti. Henüz şu ana kadar cezai bir müeyyide uygulanmış değil ama hiç belli olmaz.