
Bosna Hersek'te silahları susturan Dayton Barış Antlaşması'nın paraflanmasının üzerinden 31 yıl geçerken, barışla birlikte kurulan siyasi sistem ülkede kararların alınmasını bugün de güçleştiriyor.
Kanton, entite ve devlet düzeyinde 5 başkanın (3'ü Devlet Başkanlığı Konseyi üyesi), 13 başbakanın ve 130'dan fazla bakanın görev yaptığı ülkede, hükümetlerin yetki alanları sık sık birbirine karışıyor.
Basit bir kanunun çıkması bile Boşnak, Sırp ve Hırvat temsilcilerin onayına bağlı olduğundan, dış politika gibi kritik konularda karar alınabilmesi için Konseyin 3 üyesinin de uzlaşması gerekiyor. Bosna Hersek'in "elini kolunu bağlayan" antlaşma, birçok kesim tarafından "son kullanma tarihi geçmiş" ya da "güncellenmesi gereken" bir metin olarak değerlendiriliyor.
Savaşı bitiren antlaşma, ülkeyi 2 entiteye böldü
Bosna Hersek'teki savaşı bitirmek için ABD'de günler süren müzakerelerin ardından 21 Kasım 1995'te paraflanan antlaşma metni, 14 Aralık 1995'te Fransa'da dönemin Bosna Hersek Cumhurbaşkanı Aliya İzetbegoviç, Sırbistan Cumhurbaşkanı Slobodan Milosevic ve Hırvatistan Cumhurbaşkanı Franjo Tudjman tarafından resmen imzalandı.
Bosna Hersek'in kurucu lideri İzetbegoviç, Dayton'un "adil olup olmadığı" tartışılırken "Bu, adil bir barış değil ancak savaşın devam etmesinden daha adil. İçinde bulunduğumuz bu durumda ve böyle bir dünyada daha iyi bir barış sağlanamazdı." dedi. Bu sözler, Boşnak kesiminin antlaşmaya bakışını da özetliyor.
Dayton'a göre Bosna Hersek, nüfusunun büyük bölümünü Boşnak ve Hırvatların oluşturduğu Bosna Hersek Federasyonu (FBIH), Sırp nüfusun yoğun olduğu Sırp Cumhuriyeti (RS) ve özel statüdeki Brcko Bölgesi'nden oluştu. FBIH ise her birinin kendi hükümeti ve meclisi bulunan 10 kantona ayrıldı.