
19 işçi feci şekilde can verdiğinde 5 gün çıt sesi çıkmayan sendika, tam tersine tepkileri bastırmaya çalıştı. Köle gibi...
İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği (İSİG) Meclisi verilerine göre, bugüne kadar HABAŞ Demir Çelik Fabrikası’nda en az 45 işçi hayatını kaybetti. Yüzlerce işçi yaralandı. Binlercesinin sağlığı bozuldu. Türk Metal Sendikası işçilerin canları ve sağlığının korunması, iş güvenliğinin sağlanması, ücret ve özlük haklarının iyileştirilmesi, iş barışının oluşturulması için çaba harcamadı, somut adımlar atmadı.
Sendika yöneticilerinin duyarsızlığı davranış biçimlerine de yansıdı. Örneğin, 21 Ekim 2026’da Hakan Doğan (55) yüksekten düşerek, faciadan dört gün önce 5 Kasım 2026’da iş makinesi lastiğinin patlaması sonucu Eyüp Eğinli (20) ilk iş gününde yaşamlarını yitirdiler. Sendika yönetimi bu ölümlerin ardından tek bir açıklama yapmadı. Taziye mesajı bile yayımlamadı, bir baş sağlığı dileğinde bile bulunmadı.
Patron Mehmet Rüştü Başaran yalı hapsinde.
Sendika genel merkezi 9 Kasım’daki facianın ardından kısa bir sosyal medya açıklaması yapmakla yetindi. Sendika yöneticileri, facianın üzerinden 5 gün geçtikten sonra, tepkiler üzerine Aliağa’ya giderek fabrika önünde yazılı açıklama yaptı. Türk Metal Sendikası Genel Başkan Yardımcısı Mürsel Öcal’ın okuduğu metinde “Artık susmayacağız” denildi. Sendika yönetiminin reaksiyonu bu açıklama ile sınırlı kaldı.
Sendikadan gönderildi, olay çıkardıSendika, korkunç patlamanın ardından fabrika önünde acılarını yaşayan ve işçileri susturmak istedi. Bir sendika adamı, içilerin içeri girmesini istedi. İşçiler de tepki gösterdi, arbede yaşandı.