
Yeşim Ustaoğlu’nun Antalya Altın Portakal Film Festivali’nde dört ödül kazanan yeni filmi “Artakalan”, modern yaşamın yarattığı yabancılaşmayı ve bir kadının içsel yolculuğunu ele alıyor. “I Play Rocky” ise Sylvester Stallone’un maddi zorluklara ve reddedilmelere rağmen kendi yazdığı “Rocky” filminde başrolü üstlenmek için verdiği mücadeleyi, kült filmin kamera arkası serüveniyle anlatıyor.
Yeni filmi Artakalan’ı “İçine sıkışıp kaldığımız, neredeyse yaşama iştahımızı, yaratım esinimizi yitirdiğimiz hayatın içinden; özgürleşmeyi, sadeleşmeyi, bakmayı, duymayı, dokunmayı ve koşulsuz sevginin anlamını deneyimleten bir yolculuğun hikayesi” olarak tanımlayan Yeşim Ustaoğlu filminin dünya prömiyerini 74. San Sebastian Uluslararası Film Festivali’nde yaptıktan sonra 63. Antalya Altın Portakal Film Festivali’nde en iyi yönetmen, kadın oyuncu (Öykü Karayel), görüntü (Kiril Prodanov), sanat yönetmeni (Osman Özcan, Görkem Canbolat) olmak üzere dört ödül kazandı.
Günümüzün hastalığı duyarsızlığı, varoluş savaşımını, içsel yolculuğu, çağdaş yaşamın hızlı temposunu, odaklanamamayı, yetersizlik ve boğulma duygusunu, mutsuzluğu, yabancılaşmayı kadın karakterii Elif üzerinden anlatır Ustaoğlu.
Elif ünlü ve başarılı bir şairdir, üniversitede ders veren müzisyen kocası Mehmet, altı yaşındaki oğlu Selim’le İstanbul’da yaşamaya çalışır. “Ben bu şehirle barışamadım” diyen Elif yoğun bir varoluş krizinin içindedir. Metin’le ilişkisi tükenmiştir, Metin’e ‘evden git’ diyen Elif sonunda Selim’e geri döneceğini söyleyip anneannesinin köyüne doğru yola çıkar.
İÇSEL HESAPLAŞMALAR
Yolculuğu süresince üç güçlü kadınla tanışır. Yusufeli Barajı’nın kuruttuğu köydeki (yönetmen Kuru Taşın Başı adlı belgeselini sular altında kalan bu köyde çekti, geride kalan insanların, hayvanların görüntüleri çok etkileyicidir) minibüs şoförü, kaza yapınca hastanede ona bakan, şiirlerinin hayranı doktor, anneannesinin köyündeki komşu kadın. Bu kadınların hayat mücadeleleri, güçlü karakterleri Elif’i etkiler, şiir yazmaya başlar, yaratıcılığına, içsel dengesine kavuşur. Babasının ölüm döşeğinde olduğunu öğrenen Metin oğlu Selim’le birlikte Trabzon’a gider. Uzun yıllardır konuşmayan, görüşmeyen baba-oğul arasında hesaplaşma başlar, Mehmet babasını, annesini, kardeşi Emir’i öldürmekle suçlar. Elif’le Mehmet’in çıktığı yolculukları gerçekçi bir finalle noktalayan yönetmen İstanbul’daki görüntüleri soluk, adeta renksiz, karanlık (özellikle çiftin yaşadığı daire), yolculuk bölümünüyse aydınlık, parlak yansıtır. Doğa gücünü (sessizlik, dinginlik) sürekli duyumsatır. İnsan doğasının gelgitleri değişkendir.